Postanowienie SN z 23 marca 2011 r., V CZ 113/10

Wydany

23 marca 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku B. M. przy uczestnictwie L. I., P. C. i B. R. o stwierdzenie nabycia spadku,

Skład

SSN Lech Walentynowicz sprawozdawca
SSN Jan Górowski
SSN Hubert Wrzeszcz

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r., zażalenia uczestniczki postępowania L. I. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 września 2010 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację uczestniczki postępowania L. I. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, z uwagi na nieuiszczenie należnej opłaty od tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Reprezentujący uczestniczkę adwokat uiścił mianowicie kwotę 50 zł zamiast należnej kwoty 100 zł.

W zażaleniu uczestniczka domagała się uchylenia tego postanowienia zarzucając, że nie mógł mieć zastosowania uchylony art. 1302 § 3 k.p.c., a ponadto nie może dojść do odrzucenia a limine środka odwoławczego jeżeli zostanie uiszczona “częściowo opłata”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne. Przy wnoszeniu apelacji bezspornie nie została uiszczona należna opłata wynosząca 100 zł (art. 50 pkt 1 u.k.s.c.). Częściowe opłacenie tego środka odwoławczego kwotą 50 zł nie miało istotnego znaczenia, ponieważ z jednoznacznej treści ustawy wynikało, że procesowy rygor dotyczył pisma nienależycie opłaconego (art. 1302 § 3 k.p.c. w związku z art. 1302 § 1 k.p.c.), a więc zarówno pisma całkowicie nieopłaconego, jak i opłaconego w wysokości niższej niż wymagana.

Sąd Okręgowy zasadnie również uznał, że w rozpoznawanej sprawie miał zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c. obligujący sąd do odrzucenia a limine środka odwoławczego nienależycie opłaconego, wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika. Rozpoznawana sprawa została mianowicie wszczęta w dniu 16 czerwca 2009 r., a więc przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z dnia 5 grudnia 2008 r.... (Dz.U. Nr 234, poz. 1571), co nastąpiło 1 lipca 2009 r. (por. art. 9 tej ustawy). Do takiego postępowania miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, w tym art. 1302 § 3 k.p.c. (por. art. 8 ust. 1 ustawy nowelizującej oraz uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2010 r., II

UZP 4/10, OSNAPiUS 2001, nr 3-4, poz. 38).

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).