Uzasadnienie
D. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 maja 2010 r. Postanowieniem tym oddalone zostało jej zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego w L., wydanego w sprawie o egzekucję kontaktów z małoletnimi dziećmi.
Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 7674 § 3 k.p.c).
Rozpoznając zażalenie D. K., Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa nowelizująca z dnia 22 lipca 2010 r.... (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która do postępowania egzekucyjnego wprowadziła nowy przepis (art. 7674 § 3 k.p.c), wyłączający w tym postępowaniu skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Na ten przepis, obowiązujący już w chwili wniesienia skargi (12 października 2010 r.), powołał się zasadnie Sąd Okręgowy.
Zażalenie skarżącej jest oczywiście bezzasadne. Nie wskazuje ona jakiegokolwiek racjonalnego argumentu na rzecz dopuszczalności skargi z art. 4241 k.p.c. Należy wskazać, że ustawa nowelizująca z dnia 22 lipca 2010 r. nie zawiera w tej mierze przepisów przejściowych, co oznacza, że art. 7674 § 3 k.p.c. wszedł w życie z dniem 25 września 2010 r. bez żadnych ograniczeń, zgodnie z zasadą natychmiastowej skuteczności przepisów procesowych. To z kolei oznacza, że poczynając od 25 września 2010 r. zaistniał procesowy stan niedopuszczalności skargi, także takiej, która została wniesiona przed tą datą.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c w związku z art. 3941 § 3 k.p.c).