Postanowienie SN z 23 stycznia 2008 r., V CZ 130/07

Wydany

23 stycznia 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa N. Ł. przeciwko M. D. i A. S. o zaniechanie naruszenia patentu i zapłatę,

Skład

SSN Marek Sychowicz sprawozdawca
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Krzysztof Strzelczyk

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda N. Ł. od wyroku tego Sądu z dnia 20 lutego 2007 r. w części dotyczącej żądania zasądzenia kwoty 25 000 zł, jako niedopuszczalną ze względu na wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Apelacyjny uznał, że okoliczność, iż pozostałe roszczenia, których skarga także dotyczy, mają charakter niemajątkowy, pozostaje bez wpływu na możliwość objęcia zaskarżeniem kasacyjnym roszczeń majątkowych, których wartość przedmiotu zaskarżenia nie przewyższa kwoty wymienionej w art. 3982 § 1 k.p.c. 2

W zażaleniu na wymienione postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Wbrew zarzutowi skarżącego trafne jest stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu co do tego, że o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) bez względu na to, czy roszczenie majątkowe jest dochodzone w odrębnej sprawie, czy w sprawie, w której dochodzone są także roszczenia niemajątkowe.

Podejmując zaskarżone postanowienie Sąd Apelacyjny jednakże błędnie uznał, że inne, poza żądaniem zasądzenia kwoty 25 000 zł, żądania dochodzone w sprawie, których dotyczy skarga kasacyjna wniesiona przez powoda, mają charakter niemajątkowy. Żądaniem o charakterze majątkowym jest bowiem tak żądanie zobowiązania pozwanych do zaniechania naruszenia patentu (art. 287 prawa przemysłowego; zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., III CZ 12/07, niepubl.) jak i żądanie demontażu i zniszczenia bliżej określonego w pozwie urządzenia, które to żądanie niewątpliwie ma wymiar majątkowy.

Jak wynika z akt sprawy Sądy orzekające w sprawie w całym dotychczas przeprowadzonym postępowaniu konsekwentnie uznawały, że żądania zaniechania naruszenia patentu oraz demontażu i zniszczenia urządzeń mają charakter niemajątkowy. Nie można więc zarzucić powodowi, że działając w zaufaniu do sądu, tak też potraktował te żądania we wniesionej przez niego skardze kasacyjnej. Oznaczenie w niej wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 25 000 zł należy zatem wiązać jedynie z zaskarżeniem w zakresie żądania zasądzenia kwoty 25 000 zł. W skardze kasacyjnej nieoznaczona więc została wartość przedmiotu zaskarżenia w zakresie pozostałych żądań. Do uzupełnienia tego braku skarżący powinien zostać wezwany (art. 3986 § 1 k.p.c.). O dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) decydować będzie suma wartości zaskarżenia wszystkich roszczeń, których dotyczy skarga.

Należy dodać, że gdyby ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wskazaną przez skarżącego w wyniku uzupełnienia braku, dotychczas wniesiona opłata od skargi kasacyjnej (wniesionej przez radcę prawnego) okazała się niewystarczająca, w zaistniałej sytuacji procesowej może ona zostać uzupełniona w terminie zakreślonym do uzupełnienia braku, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 1302 § 3 k.p.c.).

Mając na uwadze przytoczone względy, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji.