Postanowienie SN z 18 stycznia 2008 r., V CZ 131/07

Wydany

18 stycznia 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi M. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt III Ca (…) w sprawie z wniosku M. G. przy uczestnictwie W. G. o podział majątku dorobkowego,

Skład

SSN Zbigniew Kwaśniewski przewodniczący
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Dariusz Zawistowski sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r., zażalenia M. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2007 r. odrzucił zażalenie wnioskodawczyni M. G. na postanowienie z dnia 4 lipca 2007 r. stwierdzając, że zostało ono wadliwie skierowane do Sądu Okręgowego w K., który postanowienie z dnia 4 lipca 2007 r. wydał jako Sąd drugiej instancji.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 370 i 397 § 2 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że zażalenie zostało wniesione do sądu właściwego, gdyż z brzmienia art. 369 § 1 k.p.c. wynika, iż zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Treść zaskarżonego postanowienia jest związana z dokonaną przez Sąd Okręgowy oceną skutków wadliwego oznaczenia sądu właściwego do jego rozpoznania. Sąd Okręgowy stwierdził, że kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia sądu odwoławczego w drodze środka kierowanego do tego sądu. Odrzucając z tego powodu zażalenie odwołał się do treści art. 370 k.p.c., co nakazuje przyjąć, że takie zażalenie uznał za niedopuszczalne. Stanowisko to zostało zasadnie zakwestionowane w rozpoznawanym obecnie zażaleniu.

W zażaleniu zasadnie zarzucono, że wadliwe oznaczenie sądu, do którego skierowano zażalenie, podlegające faktycznie rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy nie uzasadnia jego odrzucenia na podstawie art. 3941 § 3, 370 i 373 k.p.c.

Z tego względu zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39815 § 1 k.p.c.