Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 23 lutego 2012 r., sygn. akt V CZ 135/11

Metryka

Wydany
23 lutego 2012 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Sprawa
w sprawie z powództwa "W. B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. (poprzednio: "W. B." Spółki Akcyjnej w K.) przeciwko E. S.-R. o zapłatę, Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi drugiej instancji rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.
Skład
SSN Krzysztof Pietrzykowski przewodniczący
SSN Jan Górowski sprawozdawca
SSN Anna Kozłowska
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2012 r., zażalenia strony powodowej na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r. odrzucające apelację pozwanej (punkt 1) i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 799 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Zażaleniem z dnia 1 lipca 2011 r. powódka zaskarżyła to postanowienie w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn nie wskazanych przez skarżącą. Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepis ten jest wyrazem zasady koncentracji i unifikacji kosztów i z tego też względu, jeżeli Sąd drugiej instancji, uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, pozostawia on również temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.

Zaskarżonym orzeczeniem Sąd drugiej instancji uchylił postanowienie

Sądu pierwszej instancji odrzucające apelację. Wskazane postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. Tym samym, Sąd drugiej instancji nie powinien orzekać o kosztach postępowania zażaleniowego, które jest postępowaniem incydentalnym.

Brak jest więc podstaw, aby w takim orzeczeniu rozstrzygać o kosztach postępowania, gdyż nie kończy ono sprawy w instancji.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.