Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. odrzucił apelację uczestnika postępowania S. P. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 maja 2010 r. stwierdzając, że braki formalne apelacji, do usunięcia których w terminie tygodniowym uczestnik został prawidłowo wezwany, zostały usunięte z uchybieniem zakreślonego terminu.
Postanowienie to zaskarżył uczestnik zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. polegające na jego niezastosowaniu i niepotraktowaniu pisma zawierającego usunięcie braków pisma jako wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych apelacji. Zarzucił też, że nie zostało wyjaśnione, czy uczestnik został pouczony o prawie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 373 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli podlegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie, apelacja ulega odrzuceniu.
Uczestnik został wezwany do usunięcia w terminie tygodniowym braków formalnych apelacji. Wezwanie to zostało mu prawidłowo doręczone w dniu 26 lipca 2010 r., zatem termin tygodniowy upływał z dniem 2 sierpnia 2010 r.
Pisma procesowe stanowiące usunięcie tych braków zostały nadane w placówce pocztowej operatora publicznego (art. 165 § 2 k.p.c.) w dniu 3 sierpnia 2010 r., a więc z uchybieniem zakreślonego terminu. Usunięcie braków apelacji z uchybieniem terminu skutkuje, zgodnie z treścią przytoczonego na wstępie art. 373 k.p.c., odrzuceniem apelacji. Zaniechanie odrzucenia apelacji przez Sąd pierwszej instancji spowodowało, że postanowienie w tym przedmiocie obowiązany był wydać sąd drugiej instancji i takie też rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego nie może być poczytane za nieprawidłowe.
Nie było żadnej podstawy do traktowania pism uczestnika nadesłanych przy piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r., nazwanym pismem przewodnim, jako wniosku o przywrócenie terminu. Jasne brzmienie pisma i nie budzący wątpliwości cel, 3 dla którego pismo to zostało złożone, wyklucza przypisanie mu innej treści niż wprost w nim wyrażona. Sąd nie miał też obowiązku informowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenia terminu do dokonania oznaczonej czynności procesowej i przesłankach skuteczności takiego wniosku i to zanim w ogóle rozstrzygnął o skutkach spóźnienia w usuwaniu braków apelacji.
Obowiązek odrzucenia apelacji we wskazanych okolicznościach istniał niezależnie od przyczyn, które do tego stanu doprowadziły.
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.).
O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 9 pkt 2 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
jw