Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda P. P. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 lutego 2012 r;., jako nieopłaconą w terminie.
W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 130 § 1 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione. Powód podniósł w zażaleniu, że sąd drugiej instancji nieprawidłowo odrzucił apelację powoda, skoro uiścił on należną opłatę od apelacji w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania o uzupełnieniu braku apelacji, w zakresie jej opłacenia.
W myśl art. 112 ust. 3 u.k.s.c., jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. Jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, a jeżeli postanowienie sądu drugiej instancji zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. Przepis ten stanowi regulację szczególną wobec art. 130 § 1 k.p.c., na który powołuje się skarżący, i ma zastosowanie tylko wówczas, gdy strona jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. Ma on więc zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż powód jest reprezentowany przez radcę prawnego. Z tego też względu sąd pierwszej instancji wadliwie wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty od apelacji, gdyż opłata tą powinna być wniesiona bez wezwania, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia oddalającego zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania. Wezwanie to, nie mające umocowania w przepisach, nie mogło wywrzeć skutków dla biegu terminu do opłacenia apelacji.
Postanowienie o odrzuceniu apelacji, z uwagi na treść art. 112 ust. 3 u.k.s.c., było zatem prawidłowe a zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
jw