Postanowienie SN z 24 maja 2012 r., V CZ 15/12

Wydany

24 maja 2012 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa L. P. przeciwko Stowarzyszeniu Taksówkarzy Zawodowych w B. o zapłatę, Okręgowego z dnia 17 listopada 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Skład

SSN Dariusz Dończyk przewodniczący
SSN Anna Kozłowska sprawozdawca
SSN Maria Szulc

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2012 r., zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego oddającego powództwo (punkt 1 sentencji wyroku) oraz odstąpił od obciążania powoda „kosztami zastępstwa prawnego strony pozwanej w postępowaniu odwoławczym” (punkt 2 sentencji), wskazując w uzasadnieniu wyroku, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach procesu, art. 102 i art. 108 k.p.c. jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na postanowienie rozstrzygające o kosztach procesu, pozwana, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania, zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c., wskazując, że Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia do podania jedynie jego podstawy prawnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest uzasadnione.

Przepis art. 102 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym.

Mimo takiego charakteru, orzeczenie o kosztach procesu również i w tym wypadku wymaga uzasadnienia. Sąd drugiej instancji tej powinności uchybił, stąd też nie jest możliwa kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia. Dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).