Postanowienie SN z 28 maja 2013 r., V CZ 159/12

Wydany

28 maja 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku R. S. przy uczestnictwie M. S. i E. S. o wykreślenie hipoteki,

Skład

SSN Anna Kozłowska sprawozdawca
SSN Marian Kocon
SSN Marta Romańska

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 sierpnia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił apelację uczestnika M. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r., mocą którego Sąd ten utrzymał w mocy wpis referendarza sądowego wykreślający hipotekę przymusową wpisaną w Kw […]. W ocenie Sądu brak formalny apelacji polegający na wykazaniu umocowania pełnomocnika nie został usunięty, bowiem wnoszący apelację w imieniu uczestnika adwokat, zamiast dokumentu pełnomocnictwa umocowującego go do złożenia apelacji „w sprawie z wniosku R. S. o wykreślenie hipoteki” złożył dokument pełnomocnictwa, z którego wynikało umocowanie do reprezentowania uczestnika „w sprawie o wpis hipoteki przymusowej kaucyjnej”.

W zażaleniu na to postanowienie uczestnik zarzucił naruszenie art. 373 i art. 6268 § 7 k.p.c. podnosząc, że brak formalny apelacji został uzupełniony w zakreślonym terminie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 89 § 1 k.p.c. określone w tym przepisie dokumenty, z zastrzeżeniem wyjątku przewidzianego w § 2, stanowią wobec sądu i uczestników postępowania wyłączny dowód udzielenia pełnomocnictwa procesowego.

W orzecznictwie przyjmuje się, że dołączenie do pisma procesowego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu jest, w myśl art. 126 § 3 k.p.c., warunkiem formalnym, wobec czego w razie niezachowania tego warunku należy wezwać do jego uzupełnienia w zakreślonym terminie, stosownie do art. 130, 370 lub 373 k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 74/03, OSNC 2005, nr 1, poz. 6, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2005 r.,

III UZ 29/04, OSNP 2005, nr 11, poz. 165 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2008r., I CZ 34/08, niepubl.).

Z akt sprawy wynika, że apelacja uczestnika od postanowienia Sądu

Rejonowego w S. z dnia 20 lutego 2012 r. została złożona przez adwokata A. K. Adwokat A. K. reprezentowała uprzednio M. S. w postępowaniu o wpis hipoteki 3 przymusowej, w którym to postępowaniu miał on status wnioskodawcy, a status uczestnika miał m.in. R. S. W tym postępowaniu adwokat A. K. legitymowała się pełnomocnictwem M. S., z którego wynikało, że jest to umocowanie do reprezentowania go w postępowaniu w sprawie o wpis hipoteki przymusowej.

Zważywszy, że do apelacji, o której wyżej była mowa, nie został dołączony dokument pełnomocnictwa, przewodniczący wezwał pełnomocnika do złożenia takiego dokumentu wskazując jednocześnie, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy nie stanowi dostatecznego umocowania do złożenia apelacji w postępowaniu, w którym M. S. ma status uczestnika, a postępowanie, z wniosku

R. S., dotyczy wykreślenia hipoteki. W wykonaniu tego wezwania, w zakreślonym terminie tygodniowym, złożony został dokument, z treści którego wynikało, że M. S. udziela m.in. adwokatowi A. K. pełnomocnictwa do reprezentowania go w postępowaniu przez Sądem Rejonowym i przed Sądem Okręgowym w K. w postępowaniu odwoławczym, w sprawie o wpis hipoteki przymusowej w KW nr […].

W ocenie Sądu Okręgowego tej treści dokument nie uzasadniał przyjęcia, że pełnomocnik wykazał swoje umocowanie. To stanowisko Sądu skarżący trafnie kwestionuje. Złożony w wykonaniu wezwania do usunięcia braków apelacji dokument pełnomocnictwa nie nasuwa wątpliwości co do treści. Odczytując jego treść nie można kierować się potocznym rozumieniem słów: „wpisanie”, „wykreślenie”, skoro są to pojęcia języka prawnego, przy czym ustawa w art. 6268 § 7 k.p.c. za wpis w księdze wieczystej uznaje również wykreślenie dokonane w tej księdze. Wynikający przeto z ustawy nakaz uznawania za wpis również wykreślenia powoduje, że istniały wszelkie podstawy do przyjęcia, że ze złożonego pełnomocnictwa wynikało umocowanie m.in. adwokata A. K. do reprezentowania M. S., tu: apelującego, w sprawie nie tylko o wpisanie hipoteki, ale też w sprawie o wykreślenie (wpisanej) hipoteki w oznaczonej księdze wieczystej, w postępowaniach przed sądem pierwszej i drugiej instancji. Brak apelacji został tym samym prawidłowo uzupełniony i nie było podstaw do jej odrzucenia.

Z przedstawionych przeto przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

4 jw