Postanowienie SN z 3 kwietnia 2014 r., V CZ 17/14

Wydany

3 kwietnia 2014 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Budowlanego N. Sp. z o.o. w S. przeciwko O.- C. Sp. z o.o. w M. i Spółce Węglowej S.A. w J. o zapłatę, Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2013 r.

Skład

SSN Bogumiła Ustjanicz sprawozdawca
SSN Dariusz Dończyk
SSN Zbigniew Kwaśniewski

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2014 r., zażalenia strony pozwanej O.- C. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Sądu

Sentencja

1. oddala zażalenie;
2. zasądza od O.- C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. na rzecz Przedsiębiorstwa Budowlanego N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej O.

• C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. od wyroku Sądu Okręgowego w

K. z dnia 28 maja 2013 r., ponieważ została opłacona po upływie tygodniowego terminu od dnia doręczenia pełnomocnikowi pozwanej postanowienia Sądu

Okręgowego oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty od apelacji.

Pozwana w zażaleniu zarzuciła kwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez błąd w ustaleniach faktycznych, wynikający z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, polegający na błędnym ustaleniu przez Sąd, że pozwana nie uiściła wymaganej opłaty od apelacji w przepisanym terminie. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Powódka wniosła o oddalenie zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Strona reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, której wniosek o zwolnienie od opłaty w wysokości stałej lub stosunkowej od wnoszonego pisma został oddalony, ma obowiązek, stosownie do art. 112 ust. 3 u.k.s.c., wniesienia opłaty bez wezwania ze strony sądu, w tygodniowym terminie od doręczenia pełnomocnikowi wymienionego postanowienia. Z ustaleń Sądu Apelacyjnego wynika, że opłata od apelacji wniesiona została po upływie wskazanego terminu, skoro postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi pozwanej w dniu 17 lipca 2013 r., a opłata na rachunek

Sądu Okręgowego wpłynęła w dniu 25 lipca 2013 r. Pozwana nie wykazała, że czynność ta dopełniona została w innej dacie niż wynikająca z dowodu jej uiszczenia. Nie stanowi dowodu stwierdzającego fakt i datę wpłaty treść korespondencji przekazanej pozwanej przez reprezentującego ją profesjonalnego pełnomocnika, dotycząca wyjaśnienia zasad wnoszenia opłaty.

Przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że opłata uiszczona została po upływie przepisanego terminu wynikało z dowodu jej wniesienia, co znajduje potwierdzenie w treści dokumentu bankowego, która nie została podważona. Brak również w zażaleniu argumentów przemawiających za stanowiskiem pozwanej, że data 3 wypełnienia obowiązku przewidzianego w art. 10 w związku z art. 112 ust. 3 u.k.s.c.

była inna niż oznaczona w wymienionym dokumencie.

Z powyższych względów zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw zostało oddalone na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.) pozwana została obciążona kosztami postępowania zażaleniowego.