Postanowienie SN z 23 marca 2007 r., V CZ 19/07

Wydany

23 marca 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku T. J. przy uczestnictwie A. M., I. D. i W. K. o dział spadku, A. M. i I. D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 20 grudnia 2006 r., oddala zażalenie.

Skład

SSN Lech Walentynowicz przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni oraz uczestniczek postępowania

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni T. J. oraz uczestniczek postępowania A. M., I. G. i W. K. od postanowienia tego Sądu z dnia 28 września 2006 r. zapadłego w sprawie o dział spadku. Sąd wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie sięga ustawowego progu określającego dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o dział spadku (art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni oraz uczestniczki postępowania kwestionują prawidłowość wyliczenia dokonanego przez Sąd drugiej instancji wskazując, że skarżące kwestionują ustalenie dotyczące wartości jednego ze składników dzielonego majątku, tzn. nieruchomości, która została wyceniona na 151.000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Dopuszczalność rozważania przez sąd drugiej instancji prawidłowości określenia przez wnoszącego skargę kasacyjną podanej w niej wartości przedmiotu zaskarżenia nie może budzić wątpliwości, gdyż, jak wskazywał wielokrotnie Sąd

Najwyższy, odbywa się to w ramach badania przesłanek dopuszczalności skorzystania z tego środka zaskarżenia. Badanie takie przeprowadził Sąd

Okręgowy, a jego wyniki nie nasuwają zastrzeżeń. Trafnie Sad wskazał, że wartość przedmiotu sporu może obejmować wartość tylko tych roszczeń, które nie zostały uwzględnione przez sąd drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni oraz uczestniczki postępowania kwestionują wysokość zasądzonej spłaty. Jest zatem oczywiste, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie może obejmować wartości całej masy spadkowej, tym bardziej, że ta ostatnia wartość została ostatecznie ustalona na 96.000 zł i to ustalenie jest już wiążące.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku z art. 397 i 385 k.p.c.).