Postanowienie SN z 18 lutego 2004 r., V CZ 2/04

Wydany

18 lutego 2004 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa W. K. przeciwko M. L. i J. F. – wspólnikom Spółki Cywilnej Przedsiębiorstwa Handlowo- Usługowego "F." w N. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 lipca 2001 r.,

Skład

SSN Stanisław Dąbrowski przewodniczący
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz sprawozdawca
SSN Maria Grzelka

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2004 r., zażalenia skarżącego W. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 października 2003 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną przez powoda W. K. skargę o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 26 lipca 2001 r. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, pomimo powołania art. 403 § 2 k.p.c. W skardze powód powołał się bowiem na dowody z opinii rzeczoznawców, sporządzone po uprawomocnieniu się wyroku. Podstawą skargi nie są zatem nowe fakty czy dowody, a przez jej złożenie powód podjął jedynie spóźnioną próbę podważenia prawidłowości wyroku.

W zażaleniu powód zarzucał naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania i wywodził, że nie mógł wcześniej skorzystać z powołanych w skardze dowodów, ponieważ dowody z opinii biegłych sądowych przeprowadzone w toku postępowania nie doprowadziły do wykrycia wady już wówczas istniejącej. Nowe dowody potwierdzają zatem jedynie fakt istniejący, ale nie wykryty w dacie orzekania, a oznacza to zdaniem skarżącego, że skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Jak wynika z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podstawę wznowienia mogą zatem stanowić tylko takie fakty, które istniały przed uprawomocnieniem się wyroku, ale nie były znane stronie, oraz takie dowody, które istniały w trakcie zakończonego postępowania, ale nie były objęte materiałem sprawy, ponieważ strona nie wiedząc o nich nie mogła z nich skorzystać (por. orzeczenie SN z dnia 15 maja 1968 r., I CO 1/68, OSNC 1969, nr 2, poz. 36). Tymczasem skarżący powołuje się na nowy dowód, w postaci opinii rzeczoznawców sporządzonej po trzech latach od uprawomocnienia się wyroku. Nie jest to zatem dowód, o jakim mowa w przytoczonym przepisie, skoro nie istniał przed uprawomocnieniem się wyroku.

Dowód ten ponadto dotyczy wady w postaci utrudnionego która była przedmiotem postępowania, nie jest to więc nowa okoliczność faktyczna. Okolicznością nową, wynikającą z tego dowodu ma być fakt wad nadwozia, powstałych w wyniku eksploatacji pojazdu przez pozwanego bez wiedzy powoda. Niezależnie od tego, że okoliczność tę stwierdza dowód powstały po uprawomocnieniu się wyroku, w art. 403 § 2 k.p.c. nie chodzi o taką okoliczność, która zmienia podstawę faktyczną powództwa.

Trafnie zatem uznał Sąd Apelacyjny, że skarga o wznowienie postępowania, która pomimo powołania się na nowe fakty i dowody w istocie nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia określonej w art. 403 § 2 k.p.c., podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39318 i 39319 w związku z 385 k.p.c.