Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w Ś. odrzucił skargę kasacyjną dłużnika J. P. wniesioną od postanowienia tego Sądu odrzucającego zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia udziału we współwłasności nieruchomości dłużnika (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). Sąd Okręgowy wskazał, że de lege lata skarga kasacyjna jest w przedstawionej sytuacji procesowej niedopuszczalna.
Rozpoznając zażalenie dłużnika J. P., Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jest oczywiste, że w obecnym stanie prawnym, po uchyleniu art. 7751 § 2 k.p.c., nie przysługuje skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności. Aktualnie obowiązujący przepis art. 7674 § 2 k.p.c. generalnie wyłączył możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia.
Należy przyznać, że istniały wątpliwości interpretacyjne „w okresie przejściowym”, po „nałożeniu się” dwóch nowelizacji procesowych, które weszły w życie w dniach 5 i 6 lutego 2005 r., ale te wątpliwości zostały dawno usunięte.
W judykaturze wyjaśniono mianowicie, że dopuszczalność skargi kasacyjnej (przy zastosowaniu art. 7751 § 2 k.p.c.) dotyczy wyłącznie orzeczeń sądu drugiej instancji w przedmiocie przybicia i przysądzenia własności w postępowaniu egzekucyjnym wydanych przed dniem 5 lutego 2005 r. (por. m. in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2007 r., IV CZ 262/07). Kwestionowane postanowienie Sądu Okręgowego zostało wydane w dacie znacznie późniejszej, gdy obowiązuje art. 7674 § 2 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.).
md