Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w G. o kosztach procesu zawarte w punkcie 3 wyroku tego Sądu z dnia 27 października 2011 r. oraz zasądził od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Powódka wniosła zażalenie na wymienione rozstrzygnięcie o kosztach, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. Sąd Okręgowy w G. wyłączył z zakresu domniemania wynikającego z art. 45 § 3 k.k. należące do powódki prawa majątkowe (wierzytelności na rachunkach bankowych), zwolnił je od zabezpieczenia dokonanego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w C., oddalił powództwo w pozostałej części oraz odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny, oddalając zażalenie powódki na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego o kosztach, podkreślił, że do wypadków szczególnie uzasadnionych w rozumieniu art. 102 k.p.c. można zaliczyć także sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego rozstrzygnięciu sądu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 1973 r., I CZ 122/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 98). Taki zaś szczególny charakter ma – zdaniem Sądu Apelacyjnego – niewątpliwie powództwo i wyrok uwzględniający powództwo w sprawie o obalenie domniemania z art. 45 § 3 k.k. Należy w związku z tym podkreślić, że przy takim ujęciu kwestii zastosowania w sprawie art. 102 k.p.c. zupełnie niezrozumiałe jest obciążenie powódki kosztami postępowania zażaleniowego przez Sąd Apelacyjny, skoro charakter sprawy jest ciągle taki sam.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
jw