Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2009 r. oddalił apelację pozwanego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. w W. od wyroku Sądu
Rejonowego w L. z dnia 30 czerwca 2009 r. oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej P. Spółki Akcyjnej w L. kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Powodowa Spółka wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach zarzucając naruszenie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz naruszenie § 121 i § 6
Rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349).
W konkluzji wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
W myśl § 121 rozporządzenia stawki minimalne za prowadzenie spraw w postępowaniu apelacyjnym wynoszą przed sądem okręgowym - 50% stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 60 zł.
W niniejszej sprawie, postępowanie przed sądem drugiej instancji było prowadzone przez radcę prawnego R. L. (k. 142), który nie występował przed sądem pierwszej instancji. Zatem na mocy powołanego przepisu należało zasądzić na rzecz powoda zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 75% stawki minimalnej tj. w wysokości 1800 zł, a nie jak zasądził Sąd Okręgowy w wysokości 50% stawki minimalnej.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 zd. 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).