Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie SN z 14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05

PostanowienieSąd Najwyższy·14 czerwca 2005 r.

Powołane przepisy

Wydany
14 czerwca 2005 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Sprawa
w sprawie z powództwa "G.(…)" Spółki z o.o. w L. przeciwko B. N. o zapłatę,
Skład
SSN Lech Walentynowicz sprawozdawca
SSN Hubert Wrzeszcz
SSN Tadeusz Żyznowski
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 marca 2005 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę B. N. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 29 grudnia 2004 r. [sygn. akt II Ca (…)]. Wyrokiem tym oddalona została apelacja pozwanej

B. N. w sprawie o zapłatę kwoty 2 008,17 zł za sprzedany towar.

Przyczyną odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej w oznaczonym terminie (art. 4246 § 3 k.p.c.). Skarżąca nie przedłożyła mianowicie pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika (radcę prawnego) do jej reprezentowania w sprawie wywołanej skargą.

W zażaleniu skarżąca zarzuciła, że w aktach sprawy o zapłatę znajduje się pełnomocnictwo procesowe upoważniające tego samego pełnomocnika do reprezentowania jej „we wszystkich instancjach sądowych”, a więc również w sprawie ze 2 skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w której nie istnieje obowiązek złożenia nowego pełnomocnictwa (art. 424 § 1 i 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko- radcowski, obejmujący również postępowanie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 871 § 1 k.p.c.). Zaniechanie obowiązku dołączenia do skargi pełnomocnictwa (art. 89 § 1 k.p.c. i art. 126 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245 § 2 k.p.c.) polega rygorowi przewidzianemu w art. 4246 § 2 i 3 k.p.c. Sąd Okręgowy dostosował się do tych ustawowych wymagań.

Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241

Postępowanie wywołane skargą ma charakter kontrolny i w tym znaczeniu jest związane ze sprawą poddaną kontroli. Prowadzone jest jednak wyłącznie na użytek roszczenia odszkodowawczego i w istocie jest składnikiem postępowania odszkodowawczego sensu largo (art. 417 k.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c.). Z tej przyczyny sprawa o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest sprawą odrębną wobec sprawy zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem.

Sprawa ze skargi kreuje w rzeczywistości inna tożsamość zainteresowanych stron;

czynną procesowo jest tu strona skarżąca, a bierną – powinien być Skarb Państwa.

Należy w konsekwencji uznać, że umocowanie adwokata lub radcy prawnego do reprezentowania strony skarżącej w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu 3 pełnomocnikowi w sprawie zakończonej prawomocnie orzeczeniem kwestionowanym w skardze.

Zażalenie jako nieuzasadnione podlega więc oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Źródło: SAOS (System Analizy Orzeczeń Sądowych) ↗, pobrane 26.09.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.