Postanowienie SN z 24 stycznia 2013 r., V CZ 67/12

Wydany

24 stycznia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi P. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sadu Okręgowego z dnia 19 października 2006 r., w sprawie z powództwa R. F. przeciwko P. F., S. F. i P. F. o eksmisję, Sądu Okręgowego z dnia 16 lutego 2012 r., oddala zażalenie.

Skład

SSN Lech Walentynowicz sprawozdawca
SSN Dariusz Dończyk
SSN Krzysztof Pietrzykowski

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2013 r., zażalenia R. F. na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r. odrzucił skargę pozwanego P. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 19 października 2006 r. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

Powód w zażaleniu zakwestionował orzeczenie o kosztach, domagając się zasądzenia na jego rzecz kwoty 7200 zł z tego tytułu.

Skarżący wyraził pogląd, że koszty jego zastępstwa prawnego powinny być obliczone od podanej w skardze wartości zaskarżenia (250 000 zł), która stała się wiążąca.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne, ponieważ nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym w konkretnej sprawie, w związku z czym obowiązujące jest dla skargi unormowanie wynagrodzenia radcowsko- adwokackiego właściwe dla tej sprawy. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że właściwym minimalnym wynagrodzeniem dla pełnomocnika powoda (radcy prawnego) w sprawie eksmisyjnej w II instancji jest kwota 60 zł (§ 9 pkt 1 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Należy podkreślić, że stawka wynagrodzenia pełnomocnika (radcy prawnego) w sprawie eksmisyjnej ma wartość stałą i nie jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu, co bezpodstawnie sugeruje skarżący.

Należało w konsekwencji zażalenie oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).