Postanowienie SN z 27 października 2010 r., V CZ 73/10

Wydany

27 października 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa W. K. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę,

Skład

SSN Antoni Górski przewodniczący
SSN Dariusz Dończyk sprawozdawca
SSA Jan Kremer

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił apelację powoda, gdyż została wniesiona po terminie i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Na postanowienie to, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach, zażalenie wniósł powód, który podniósł, że apelacja została odrzucona bezzasadnie, wobec tego uzasadnione jest odstąpienie od obciążenia go kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające apelację jest prawomocne, co oznacza że nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Zasadność tego rozstrzygnięcia nie może być więc przedmiotem kontroli w trybie postępowania zażaleniowego w ramach badania zasadności rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Orzeczenie to jest pochodną orzeczenia odrzucającego apelację, w tym sensie, że rozstrzyga o tym

• co ma znaczenie w świetle przepisów kodeksu postępowania cywilnego dla rozstrzygnięcia o kosztach procesu – która strona sprawę wygrała. Odrzucenie apelacji wniesionej przez powoda oznacza, że powód sprawę przegrał. Zastosowanie w takim przypadku art. 102 k.p.c. mogło nastąpić, tak jak stanowi ten przepis, w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Nie dotyczy to sytuacji podniesionej przez powoda w zażaleniu. Zastosowania tego przepisu nie uzasadnia bowiem zarzut uchybienia procesowego sądu, którego ponadto – z uwagi na prawomocność orzeczenia - ustalić nie można.

Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.