Postanowienie SN z 21 listopada 2008 r., V CZ 74/08

Wydany

21 listopada 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

Skład

SSN Lech Walentynowicz przewodniczący
SSN Zbigniew Kwaśniewski
SSN Mirosław Bączyk sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt I WSC (…), odrzuca zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 łącznie 2008 r. Rozstrzygnięcie to było wynikiem nieusunięcia przez skarżącego braków tego zażalenia określonych w zarządzeniu z dnia 5 czerwca 2008 r. W zarządzeniu tym wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez sporządzenie go przez profesjonalnego pełnomocnika pod rygorem odrzucenia.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2008 r. skarżący wniósł zażalenie z dnia 28 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że zasada przymusu adwokacko- radcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 42412 k.p.c.), a także w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd pierwszej instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, gdy skarga została sporządzona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. (por. ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.XI.2008 r., II CZ 77/08 i powołane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Sąd

Najwyższy jest też uprawniony do rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu

Rejonowego, w którym odrzucono zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego, zapadłe w toku postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zażalenie kierowane do Sądu

Najwyższego w takiej sytuacji powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.). Naruszenie tego wymogu powoduje konieczność odrzucenia zażalenia. Z tych powodów Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego na postawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39812

, i w zw. z art. 42412 k.p.c. oraz w zw. z art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.). Zażalenie okazało się bowiem niedopuszczalne.