Postanowienie SN z 13 października 2011 r., V CZ 79/11

Wydany

13 października 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Instytutu Metali Nieżelaznych w G. przeciwko W. B. o zaniechanie naruszenia patentu,

Skład

SSN Irena Gromska-Szuster przewodniczący
SSN Kazimierz Zawada
SSA Roman Dziczek sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2011 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2011 r.

Sentencja

1. oddala zażalenie,
2. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony powodowej od wyroku tego Sądu z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn.

Akt […]. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2011 wezwano pełnomocnika powoda do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, m.in. przez przedłożenie jednego jej odpisu. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 kwietnia 2011 r. W dniu 22 kwietnia 2011 r. pełnomocnik strony powodowej uzupełnił częściowo braki, lecz nie złożył żądanego odpisu skargi kasacyjnej, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Od tego postanowienia zażalenie wniosła strona powodowa. Podniosła, że wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej było celowo niejasne, co spowodowało niewykonanie wezwania w zakresie przedłożenia jednego odpisu skargi kasacyjnej. Wraz z zażaleniem zostały także złożone przez powoda wnioski o wyłączenie Sędziów, którzy wydali zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 49 k.p.c. W przedmiocie tych ostatnich wniosków Sąd Apelacyjny orzekł w dniu 19 maja 2011 r., o ich oddaleniu.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Wbrew zarzutom zażalenia wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej było sformułowane dostatecznie czytelnie i jednoznaczne: na wydruku komputerowym typowego zarządzenia w tym przedmiocie, punkty wezwania niedotyczące przedmiotowej skargi kasacyjnej (a-c i e-f), zapisane mniejszą czcionką zostały przekreślone, natomiast punkty stanowiące treść wezwania (d – nadesłanie jednego egz. odpisu skargi kasacyjnej, i g – uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania), nie zostały przekreślone, lecz zapisane powiększoną i pogrubioną czcionką oraz 3 podkreślone i stanowiły rzeczywistą treść żądania Sądu (k. 1163), doręczonego pełnomocnikowi powoda w dniu 15 kwietnia 2011 r. (k. 1164).

W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik powoda w dniu 22 kwietnia 2011 r. wykonał zarządzenie w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie wykonał jednak wezwania do złożenia 1 odpisu skargi kasacyjnej.

Skoro więc skarga kasacyjna nie spełniała wszystkich wymagań formalnych przewidzianych w art. 3984 § 2 lub 3 k.p.c. i przewodniczący wezwał skutecznie skarżącego do ich usunięcia w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi (art. 3986 § 1 k.p.c.), a skarżący, nie kwestionując istnienia braku, nie uzupełnił go we wskazanym terminie, zachodziły podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. i art. art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz w zw. z art. 398 21 i art. 394¹ § 3 k.p.c., zasądzając na rzecz pozwanego zwrot kosztów w postaci wynagrodzenia radcy prawnego według stawki minimalnej przewidzianej w rozporządzeniu Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym – § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 18.