Postanowienie SN z 9 marca 2007 r., V CZ 8/07

Wydany

9 marca 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi A.P. i B.P. przy uczestnictwie J. S.A. o stwierdzenie nieważności z prawem prawomocnego orzeczenia,

Skład

SSN Antoni Górski przewodniczący
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian sprawozdawca
SSN Dariusz Zawistowski

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2007 r., zażalenia skarżącego A.P. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta, wniesiona przez A.P. i B.P., obarczona była brakami formalnymi, do usunięcia których skarżący zostali wezwani. Wobec nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie skarga została odrzucona. Jako podstawę prawną Sąd wskazał art. 4246 § 3 k.p.c.

Zażalenie na to postanowienie wniósł osobiście A.P. kierując ją do Sądu

Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Do czynności, które podlegają wskazanemu przepisowi należy zażalenie na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z uwagi na to, że skarżący naruszył przepis wprowadzający tzw. przymus adwokacko- radcowski, jego zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).