Postanowienie SN z 8 grudnia 2010 r., V CZ 83/10

Wydany

8 grudnia 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa W. C. przeciwko M. S. i S. D. o ustalenie nieważności umowy,

Skład

SSN Lech Walentynowicz sprawozdawca
SSN Grzegorz Misiurek
SSA Maria Szulc

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2010 r., zażalenia pozwanego M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt VI Ga (…) [VU (…)], odrzuca zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Po złożeniu apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 22 grudnia 2009 r. [sygn. akt V GC (…)], pozwany M. S. wniósł – na podstawie art. 49 k.p.c. – o wyłączenie dwóch sędziów Sądu Okręgowego w O., którzy w postępowaniu zażaleniowym rozstrzygnęli „w sposób niekorzystny dla pozwanego” wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił ten wniosek, ponieważ nie zostały ujawnione przesłanki wyłączenia sędziów określone w art. 48 i 49 k.p.c.

Rozpoznając zażalenie pozwanego M. S., Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O tym, które postanowienia sądu drugiej instancji mogą być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego, rozstrzyga art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie odsyła w 2 jakimkolwiek zakresie do unormowania zamieszczonego w art. 394 § 1 k.p.c., obowiązującego w postępowaniu zażaleniowym przed sądami powszechnymi. Oznacza to, że art. 3941 k.p.c. stanowi o dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego w sposób autonomiczny i wyczerpujący.

Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie zostało również wymienione w art. 3941 k.p.c. w innym kontekście procesowym. Z przedstawionych przyczyn zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca 2010 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).