Postanowienie SN z 23 marca 2011 r., V CZ 9/11

Wydany

23 marca 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa J. K. przeciwko J. W. i R. W. o zapłatę, Gospodarczego w C. z dnia 7 stycznia 2011 r., odrzuca zażalenie.

Skład

SSN Lech Walentynowicz przewodniczący
SSN Jan Górowski
SSN Hubert Wrzeszcz sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w C. oddalił wniosek pozwanych o zwolnienie od odpłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Opierając się na oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, Sąd uznał, że pozwani, którzy w ciągu 6 miesięcy osiągnęli dochód w wysokości 1 204 861,84 zł są w stanie, mimo obciążających ich zobowiązań, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny zapłacić 4261 zł opłaty sądowej.

W zażaleniu pełnomocnik pozwanych zarzucił sprzeczność ustaleń dotyczących sytuacji majątkowej pozwanych z zebranym w sprawie materiałem i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zwolnienie pozwanych od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest niedopuszczalne pod względem przedmiotowym.

W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wydane przez sąd drugiej instancji postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie należy do postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 8 października 2009 r., II PZ 14/09 i z dnia 13 stycznia 2010 r., II CZ 81/09, niepubl.). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela ten kierunek wykładni art. 3941 k.p.c. To oznacza, że zażalenie pozwanych należało odrzucić jako niedopuszczalne.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia(art. 373 w związku z art. 3941 i art. 39821 k.p.c.).