Postanowienie SN z 12 października 2007 r., V CZ 90/07

Wydany

12 października 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa Z.B. przeciwko Gminie B. o zapłatę,

Skład

SSN Józef Frąckowiak sprawozdawca
SSN Marek Sychowicz
SSN Katarzyna Tyczka-Rote

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda Z.B. ze względu na to, że skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uiścił wymaganej od tej skargi opłaty. W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Z uzasadnienia zażalenia wynika, chociaż skarżący nie formułuje tego wprost, że wnosi on na podstawie art. 380 k.p.c. o rozpoznanie przez Sąd

Najwyższy, niepodlegającego zaskarżeniu postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 25 kwietnia 2007 r., w którym zwolnił on powoda od opłaty od skargi kasacyjnej, ponad 5 tys. zł. Zdaniem skarżącego z dołączonego do wniosku powoda o zwolnienie go opłaty od skargi kasacyjnej wynika w sposób dostateczny, że nie jest on w stanie ponosić tej opłaty w żadnej wysokości. Prawo do sądu nie może zaś być tylko prawem papierowym, a sąd jest obowiązany do takiego rozstrzygnięcia o kosztach, które umożliwi stronie realne wniesienie sprawy.

Stanowisko skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Powód został zwolniony w całości od opłaty od pozwu oraz apelacji. Miał więc zagwarantowane konstytucyjnie prawo do osądzenia jego sprawy przez co najmniej dwie instancje sądowe. Jeżeli jest dalej przekonany, że jego roszczenie powinno być uwzględnione, a prawomocne orzeczenie Sądu Apelacyjnego nie odpowiada prawu, to skorzystanie z możliwości wniesienia specjalnego środka zaskarżenia, jakim aktualnie na tle prawa polskiego jest skarga kasacyjna, nie może być oceniane tak jak wniesienie pozwu i apelacji. Powód powinien więc zapewnić sobie przynajmniej część środków potrzebnych na uiszczenie opłaty od skargi kasacyjnej.

Stanowisko Sądu Apelacyjnego, wyrażone w jego postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2007 r., nie budzi wątpliwości tym bardziej, że już sąd I instancji nie zwolnił powoda od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w całości, trafnie podkreślając, że brak było po temu uzasadnionych przesłanek.

W tej sytuacji, skoro powód nie uiścił tej części opłaty od skargi kasacyjnej, z której nie został zwolniony, istniały pełne podstawy dla odrzucenia tej skargi, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., a zażalenia powoda podlega oddaleniu (art. art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).