Postanowienie SN z 16 stycznia 2009 r., V CZ 91/08

Wydany

16 stycznia 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa I.P. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego o zapłatę,

Skład

SSN Stanisław Dąbrowski przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak sprawozdawca
SSN Henryk Pietrzkowski

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2008 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda I.P.

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odrzucił skargę 2 kasacyjną powoda. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchylenie wskazując, że nieopłacenie skargi kasacyjnej zostało spowodowane oczywistą omyłka dlatego Sąd powinien uwzględnić jego wniosek o przywrócenie terminu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda. Ponadto stwierdził, że w związku z orzeczeniem Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. przepis art. 3986 § 2 k.p.c. brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nienależyte opłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło, wbrew odmiennej opinii wyrażonej w uzasadnieniu zażalenia, z winy pełnomocnika strony. Do podstawowych obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy, którą prowadzi. Jeżeli zaś nieopłacenie skargi kasacyjnej wyniknęło z tego, że pełnomocnik pomylił sprawę, w której stroną był I.P. ze sprawą, w której stroną była spółka, działająca pod firmą I.P. spółka z o.o., niewątpliwie źródłem tej pomyłki była jego wina. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych, koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. Nie kwestionując więc tego, że w przekonaniu pełnomocnika powoda nieopłacenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło w wyniku jego pomyłki, nie można jednak jej usprawiedliwić. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej sprawie, bardzo podobne.

Nie jest także zasadny zarzut związany z wyrokiem Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Jak wynika z powołanego wyroku Trybunał uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją tylko w zakresie w jakim przepis ten przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (wyrok

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Dz.U. Nr 120, poz. 779). W tej 3 sytuacji w dalszym ciągu na podstawie powołanego przepisu Sąd Apelacyjny może odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.