Postanowienie SN z 9 lutego 2011 r., V CZ 97/10

Wydany

9 lutego 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa H. S. przeciwko W. J. i innym, o zapłatę,

Skład

SSN Lech Walentynowicz przewodniczący
SSN Iwona Koper sprawozdawca
SSN Marek Sychowicz

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 lutego 2011 r., zażalenia pozwanego W. J. oraz zażalenia pozwanych W., A. i J. J. na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 lutego 2010 r., oddala zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok

Sądu Okręgowego w części zasądzającej kwotę 600 zł i w tym zakresie powództwo oddalił, oddalił apelację powoda oraz odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania apelacyjnego. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnił sytuacją finansową powoda, który jest osobą bezrobotną i podstawą dochodzonego przez niego roszczenia o zadośćuczynienie.

Przytoczone rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zaskarżyli zażaleniami pozwani W. J., W. J., A. J. i J. J. zarzucając, że narusza ono art. 102 k.p.c. Skarżący wnieśli o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. Podstaw do jego zastosowania należy poszukiwać w konkretnych okolicznościach danej sprawy, przekonujących o tym, że w danym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, niesprawiedliwe.

Należą do nich zarówno fakty związane z samym procesem jak i leżące poza nim, a dotyczące sytuacji życiowej, stanu majątkowego stron, które powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego, w świetle których uzasadniona jest ocena, że chodzi o wypadek szczególnie uzasadniony.

Skorzystanie z możliwości zastosowania tego przepisu ustawodawca pozostawia uznaniu sądu. W związku z tym jak przyjmuje się w orzecznictwie (tak m.in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i z dnia 1 października 2010, I CZ 142/10 nie publikowane) zmiana takiego orzeczenia o kosztach przez sąd odwoławczy powinna mieć charakter wyjątkowy i dotyczyć sytuacji oczywistego naruszenia przytoczonych wskazań do zastosowania art. 102 k.p.c. Na tle motywów zaskarżonego postanowienia oraz uzasadnienia wniesionego zażalenia sytuacja taka w sprawie nie zachodzi.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c).