Postanowienie SN z 23 stycznia 2015 r., V CZ 99/14

Wydany

23 stycznia 2015 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa L. W. przeciwko Gminie O. - Prezydentowi Miasta O. i Skarbowi Państwa - Komendantowi Miejskiej Policji w O. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, Apelacyjnego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług na rzecz adwokata M. B.

Skład

SSN Dariusz Zawistowski przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak sprawozdawca
SSA Jacek Grela

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2015 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 maja 2014 r., oddala zażalenie i nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego, zasądza od Skarbu Państwa Sądu

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda L. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Okręgowego z dnia 26 stycznia 2011 r. W zażaleniu powód, kwestionując stanowisko Sądu Apelacyjnego, zarzucił naruszenie art. 410 k.p.c. twierdząc, że

Sąd Apelacyjny dokonał oceny czy wskazana podstawa wznowienia jest uzasadniona. Zdaniem skarżącego taka ocena nie może być dokonywana na etapie badania, czy skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna ale należy do sądu, który bada merytorycznie skargę kasacyjną. Pozwany, reprezentowany przez Prokuratorię Skarbu Państwa, w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie zostało, z upoważnienia adwokata ustanowionego przez pozwanego, podpisane przez aplikanta adwokackiego. Brak podstaw, jak sugeruje pozwany, aby z tego powodu odrzucić zażalenie. Zgodnie z art. 77 ust. 5 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (jedn. tekst Dz. U. z 2014, poz. 635 ze zm.) aplikant adwokacki może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem adwokata przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami - z wyraźnego upoważnienia adwokata, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej.

Jak wynika z powołanego przepisu aplikant adwokacji, z wyraźnego upoważnienia adwokata może sporządzić i podpisać zażalenie do Sądu Najwyższego.

Zażalenie podlega jednak oddaleniu. Z art. 410 k.p.c. wynika, że sąd może odrzucić skargę o wznowienie postępowania, między innymi gdy nie jest ona oparta na ustawowej podstawie. Skarga o wznowienie postepowania podlega odrzuceniu, zarówno wtedy gdy przytoczona podstawa nie odpowiada którekolwiek z podstaw wznowienia, określonych w art. 401, 4011

, art. 403 k.p.c., jak również gdy podstawa odpowiada jednemu z wzorców, lecz z uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania wynika, że w rzeczywistości podstawa taka nie wystąpiła. Sąd

Apelacyjny trafnie stwierdził, że przytoczone w uzasadnieniu okoliczności, bez 3 konieczności ich dokładnego badania wskazują, że nie zostały spełnione wymogi przewidziane w art. 403 § 2 k.p.c.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 39821 i art. 391 k.p.c., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 19 pkt 1 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.).