Uzasadnienie
W rozważanym wniosku, zawartym w kasacji, obrońca odwołując się do teoretycznych rozważań co do stosowania instytucji opisanej w art. 532 § 1 k.p.k., wskazał na niedające się odwrócić negatywne (bliżej niesprecyzowane) skutki wykonania wyroku – dla skazanego i jego rodziny, podnosząc zarazem, że „zakwalifikowanie zachowania skazanego na podstawie art. 156 § 2 k.k. prawdopodobnie wiązałoby się z wymierzeniem mu kary nieizolacyjnej lub też kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania”.
W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator nie ustosunkował się do opisanego wniosku, wniósł natomiast o oddalenie wniesionej skargi jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Rozważany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wstępna analiza skargi kasacyjnej, choć przemawia za jej skierowaniem do rozważenia na rozprawie, nie przekonuje jednak do prezentowanego we wniosku poglądu. Jak ocenia Sąd Najwyższy na obecnym etapie postępowania, kasacja nie daje jednoznacznych podstaw do stwierdzenia tak oczywistych i rażących naruszeń prawa, jak się podnosi we fragmencie wniosku wskazującym na przyjmowane w teorii i judykaturze podstawy stosowania instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k.
Skarga nie zawiera więc takich okoliczności, które już aktualnie byłyby zdolne podważyć domniemanie prawidłowości prawomocnego rozstrzygnięcia (art. 9 k.k.w.), a przy tym wskazywałyby na nieodwracalność skutków wykonania tego orzeczenia. W nawiązaniu do tego ostatniego można jedynie na marginesie wskazać, że ewentualnie zachodzące okoliczności, wiążące się z aktualną sytuacją skazanego lub członków jego rodziny mogą być przedmiotem stosownych wniosków składanych w postępowaniu wykonawczym.
Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu rozpoznania sprawy, Sąd Najwyższy nie znalazł przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku i dlatego orzekł, jak na wstępie.