Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem nakazowym z dnia 26 czerwca 2014r., skazał R. Z. na karę 600 zł grzywny, przypisując mu popełnienie dwóch wykroczeń określonych w art. 57 § 1 k.k.s. oraz w art. 77 § 3 k.k.s. – obydwu w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.
Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia z upływem dnia 11 września 2014r.
Kasację od powyższego wyroku, na korzyść R. Z., wniósł Prokurator Generalny. Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego procesowego – art. 501 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., polegającego na wydaniu wyroku nakazowego w stosunku do osoby pozbawionej wolności, zamiast rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Przepis art. 501 pkt 1 k.p.k. kategorycznie stanowi, że wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie, a ma on zastosowanie również w postępowaniu o wykroczenia skarbowe, zgodnie z art. 113 § 1 k.k.s.
Fakt, że R.Z. w czasie prowadzenia postępowania w tej sprawie oraz w czasie wyrokowania był pozbawiony wolności wynikał z wielu dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy (k.50, k.63-65, k.73 i 78-79), jak również wskazany został w akcie oskarżenia (k.117).
W tym stanie sprawy wydanie wyroku nakazowego przez Sąd Rejonowy w rażący sposób naruszyło przepis art. 501 pkt 1 k.p.k., a z uwagi na jego gwarancyjny charakter, nie może ulegać wątpliwości, że mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku, tym bardziej, iż R. Z. do winy się nie przyznawał i wyrażał chęć uczestniczenia w rozprawie (k.79v).
Implikacją stwierdzonego naruszenia prawa procesowego musiało być uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, w toku którego niezbędne jest prawidłowe procedowanie, z uwzględnieniem kierunku uwzględnionej kasacji – na korzyść R. Z. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozycyjnej wyroku.