Postanowienie SN z 17 lutego 2015 r., V KO 47/14

Wydany

17 lutego 2015 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez W. M., Karnej Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2015r. (V KO 47/14) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

Skład

SSN Jerzy Grubba

Rozpoznanie

w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lutego 2015 r. zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Izby

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zażalenie wnioskodawcy nie jest zasadne.

W dniu 22 maja 2013 r. W. M. złożył samodzielnie sporządzone pismo, które potraktowane zostało jako wniosek o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 29 października 2014 r. wyznaczono wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu.

W dniu 16 grudnia 2014 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego opinia tego pełnomocnika o braku podstaw do sporządzenia w imieniu W. M. wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. poinformowano wnioskodawcę o treści opinii i wezwano wnioskodawcę w trybie art. 120 § 1 k.p.k. do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku poprzez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata. Wnioskodawca w zakreślonym terminie braków tych nie uzupełnił. W tych okolicznościach Przewodniczący V

Wydziału zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2015 r. odmówił przyjęcia wniosku o 2 wznowienie postępowania sporządzonego przez W. M. W zażaleniu na to zarządzenie wnioskodawca odwołał się do okoliczności sprawy, które w jego ocenie uzasadniają wznowienie postępowania.

Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia wnioskodawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania winien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Stwierdzić zatem należy, że wydając zaskarżone zarządzenie postąpiono w zgodzie z normującymi omawianą kwestię przepisami procesowymi.

Sporządzenie przez wyznaczonego pełnomocnika opinii o braku podstaw do złożenia wniosku wznowieniowego nie rodzi po stronie wnioskodawcy uprawnienia do domagania się wyznaczenia nowego pełnomocnika. Sąd Najwyższy nie ma również uprawnień do kontrolowania zasadności wydanej przez pełnomocnika opinii, zachowuje on bowiem pełne prawo do samodzielnej oceny okoliczności prawnych i faktycznych sprawy. Sąd Najwyższy nie ma też możliwości przyjęcia wniosku, który nie został sporządzony przez adwokata, a więc w jedynej dopuszczalnej przez ustawę formie.

Powyższe powoduje, że zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.