Postanowienie SN z 6 grudnia 2012 r., V KO 71/12

Wydany

6 grudnia 2012 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie K. Z. oskarżonego z art. 286§1 kk Sądowi Rejonowemu w P.

Skład

SSN Jerzy Grubba przewodniczący
SSN Kazimierz Klugiewicz
SSN Rafał Malarski sprawozdawca

Rozpoznanie

w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2012 r., inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 września 2012 r., p o s t a n o w i: ł na podstawie art. 37 kpk przekazać sprawę do rozpoznania

Sentencja

r.

Uzasadnienie

K. Z. oskarżony został o popełnienie tzw. oszustwa internetowego (art. 286 § 1 k.k.). Sąd Rejonowy w K., po uzyskaniu opinii biegłego lekarza sądowego, wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na poważny stan zdrowia oskarżonego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Inicjatywa sądu właściwego zasługiwała na uwzględnienie.

Co należy rozumieć pod pojęciem „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., ustawa nie wyjaśnia, niemniej w judykaturze utrwalił się już pogląd, że chodzi tu również o sytuacje, gdy stan zdrowia w znacznym stopniu utrudnia oskarżonemu dotarcie do sądu właściwego i uczestniczenie w 2 czynnościach procesowych (zob. post. SN z 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, R-

OSNKW 2008, poz. 1625).

Z opinii biegłego sądowego dr. n.med. J. F. jasno wynika, że K. Z. nie może stawić się do Sądu Rejonowego w K. i uczestniczyć w rozprawie z powodu choroby nowotworowej, natomiast „w niedalekiej przyszłości może brać udział w posiedzeniu Sądu w miejscu zamieszkania”, to jest w posiedzeniu odpowiedniego sądu poznańskiego (k. 373).

Dlatego Sąd Najwyższy, uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przychyleniem się do postulatu sądu terytorialnie właściwego, orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.