Postanowienie SN z 29 stycznia 2013 r., V KO 81/12

Wydany

29 stycznia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie zażalenia pełnomocnika J. S. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ś. z dnia 31 maja 2012r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku sądu właściwego do rozpoznania sprawy o przekazanie jej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 grudnia 2012r., skierowanego w trybie art. 37 kpk do Sądu Najwyższego p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w J.

Skład

SSN Barbara Skoczkowska przewodniczący
SSN Roman Sądej

Sentencja

r.

SSA del. do SN Dorota Wróblewska (sprawozdawca) na posiedzeniu

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w W. zwrócił się z inicjatywą do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy, w przedmiocie rozpoznania zażalenia pełnomocnika J. S. na postanowienie prokuratora

Prokuratury Rejonowej w Ś. z dnia 31 maja 2012 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziów Sądu Rejonowego w W. - innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek został umotywowany tym, że J. S. i jego pełnomocnik podnoszą szereg zarzutów pod adresem wskazanych sędziów, a rozpatrywanie tej sprawy przez Sąd Rejonowy w W. może spowodować ich nasilenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Inicjatywa Sądu Rejonowego w W. o przekazanie niniejszej sprawy w trybie art. 37 k.p.k., była uzasadniona.

Skoro odmowa wszczęcia śledztwa dotyczyła czynów zarzucanych sędziom

Sądu Rejonowego w W., to rozpoznawanie sprawy przez sędziów tego Sądu mogłoby prowadzić do podważania ich obiektywizmu i bezstronności, zwłaszcza gdy w jej realiach należało mieć na uwadze przesłanki uwzględnione i przywołane w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie V KO 26/11, bez konieczności ich ponownego przytaczania.

Dobro wymiaru sprawiedliwości, rozumiane także jako kształtowanie pożądanego o nim wizerunku w opinii społecznej, przemawia przeciwko rozpoznawaniu spraw przez sędziów nie tylko osobiście znających osoby zainteresowane w określonym rozstrzygnięciu procesowym, ale także w sytuacji sygnalizowanego w sprawie V KO 26/11 służbowego podporządkowania.

W tej sytuacji, uwzględniając też wskazania ekonomiki procesowej, Sąd

Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania nieodległemu od sądu właściwego miejscowo, Sądowi Rejonowemu w J. Dlatego też, mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.