Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2015 r. do Wojskowego Sądu Garnizonowego w G. wpłynął wniosek Wojskowego Prokuratora Garnizonowego w L. o warunkowe umorzenie postępowania karnego prowadzonego w formie śledztwa wobec kpr. T. M. Wojskowy Sąd Garnizonowy w G. wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2015 r. (sygn. akt: […]), na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k., warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata postępowanie karne wobec kpr. T. M., oskarżonego o popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. w zw. z art. 49 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 4.000 zł na rzecz
Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a na podstawie 333 § 1 k.k. zwrócił się do Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr […] w P. o wymierzenie kary przewidzianej w wojskowych przepisach dyscyplinarnych.
Zasądzono również od oskarżonego stosowne koszty i opłaty.
Wyrok ten został zaskarżony apelacją prokuratora Wojskowej Prokuratury
Garnizonowej w L. Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r. Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wyznaczył do rozpoznania tego środka odwoławczego, na rozprawie apelacyjnej, jednoosobowy skład sądu.
Wyrokiem z dnia 27 października 2015 r. (sygn. akt: […]) Wojskowy Sąd
Okręgowy w P. zmienił zaskarżony wyrok poprzez przyjęcie za podstawę orzeczenia o świadczeniu pieniężnym art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. w zw.
z art. 43a § 1 k.k. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy.
Wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w P. został zaskarżony kasacją
Naczelnego Prokuratora Wojskowego na korzyść skazanego. Skarżący zarzucił 3 orzeczeniu „uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienione w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 449 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 29 § 1 k.p.k. w zw. z art. 654 § 3 k.p.k. w zw. z art. 646 zdanie 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu przez sąd odwoławczy na rozprawie sprawy kpr. T. M., oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. – wobec którego postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie śledztwa – w składzie jednego sędziego, podczas gdy przepis art. 29 § 1 k.p.k. w zw. z art. 449 § 1 k.p.k. i art. 654 § 3 k.p.k. w zw. z art. 646 zd. 2 k.p.k. obligował sąd drugiej instancji do rozpoznania apelacji w składzie 3 sędziów, przez co doszło do rozpoznania sprawy przez sąd nienależycie obsadzony.” i wniósł o „uchylenie wyroku sądu drugiej instancji w całości i przekazanie sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest oczywiście zasadna.
Na wstępie rozważań należy zauważyć, że sprawa kpr. T. M. zawisła przed
Wojskowym Sądem Okręgowym w P. po dniu 1 lipca 2015 r. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 30 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy -
Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw,Dz. U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247 ze zm., Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w
P. wydając w dniu 29 września 2015 r. zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej oraz Sąd odwoławczy orzekający na rozprawie w dniu 27 października 2015 r. powinni stosować Kodeks postępowania karnego w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 r. Przepis art. 449 § 2 k.p.k. uzależnia skład
Sądu odwoławczego od formy w jakiej zakończono postępowanie przygotowawcze 4 stanowiąc, że jeżeli było to dochodzenie, sąd orzeka na rozprawie jednoosobowo.
Prawidłowy zatem skład Sądu odwoławczego na rozprawie apelacyjnej, jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie śledztwa, określa art. 29 § 1 w zw.
z art. 449 § 1 k.p.k., a nie art. 449 § 2 k.p.k.
Stwierdzenie nienależytej obsady sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) sprawia, że niezależnie od wpływu tego uchybienia na treść orzeczenia zaskarżony wyrok należało uchylić w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
Rozpoznanie przez Sąd Najwyższy sprawy w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. spowodowane zostało uznaniem kasacji za oczywiście zasadną.
eb