Postanowienie SN z 14 marca 2013 r., WO 5/13

Wydany

14 marca 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie mjr. O. C. prawomocnie uniewinnionego od czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k., Sądu Okręgowego w P. o przekazanie z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. sprawy w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, na podstawie art. 36 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę mjr. O. C. w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przekazać z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do rozpoznania równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.

Skład

SSN Wiesław Błuś sprawozdawca
SSN Andrzej Tomczyk

Rozpoznanie

w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2013 r., wniosku Wojskowego

Sentencja

r.

Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący)

Uzasadnienie

Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. pełnomocnik prawomocnie uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 123 § 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k. mjr. O. C. wystąpił do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o zasądzenie na rzecz swojego mandanta odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie w okresie od dnia 13 listopada 2007 r. do dnia 10 czerwca 2008 r. Jednocześnie we wniosku 2 zawarł sugestię wystąpienia przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. do Sądu Najwyższego –

Izby Wojskowej, o przekazanie tej sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., a to ze względu na zasadę ekonomii procesowej (art. 36 k.p.k.).

W dniu 12 lutego 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do

Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy mjr. O. C., z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do merytorycznego rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Jak wynika z akt sprawy świadkowie zawnioskowani do przesłuchania mieszkają w miejscowościach, z których dojazd do siedziby Wojskowego Sądu Okręgowego w W. jest dogodniejszy niż do siedziby sądu właściwego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że akta sprawy karnej niezbędne do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie mjr. O. C., aktualnie znajdują się w Wojskowym Sądzie

Okręgowym w W., w związku z toczącym się postępowaniem sądowym wobec /…/, w stosunku do których Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. uchylił wyrok

Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 czerwca 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazał Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.

W tej sytuacji, w pełni zasadne jest przekazanie sprawy mjr. O. C. z Wojskowego Sądu Okręgowego w. do rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd

Okręgowy w W. Decyzja ta nie tylko zmniejszy koszty procesu, ale również pozwoli na realizację jednego z celów postępowania karnego, a mianowicie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie.

Z tych powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.