Postanowienie SN z 23 czerwca 2015 r., WSP 1/15

Wydany

23 czerwca 2015 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie J. F. w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania p o s t a n o w i ł skargę odrzucić, jako niespełniającą wymogów określonych w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Skład

SSN Jerzy Steckiewicz sprawozdawca
SSN Marian Buliński
SSN Jan Bogdan Rychlicki bez udziału stron

Sentencja

r.

Uzasadnienie

W dniu 8 maja 2015 r. J. F. złożył do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojskowym Sądem Okręgowym w W. „w sprawie wydania orzeczenia stwierdzającego popełnienie przestępstwa lub 2 sfałszowania decyzji przydziału kwatery stałej (uprawnionemu do wniesienia skargi) nr […] z dnia 18. 03. 1994 r. Komendanta Garnizonu L.…”.

Wnoszący skargę w 1994 r. otrzymał przydział na kwaterę stałą. Gdy dziesięć lat później zamierzał ją wykupić, okazało się to niemożliwe, bowiem był już w rezerwie, a zgodnie z decyzją kwatera została przydzielona na „czas pełnienia służby”.

Jednocześnie dyrektor Oddziału Terenowego WAM w L. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w wyniku, którego wydana została decyzja o zwolnieniu przydziału. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez dyrektora

Oddziału Rejonowego WAM w L. i w konsekwencji J. F. został eksmitowany z lokalu, w którym mieszkał.

Autor skargi nie zgadzał się z sytuacją, która zaistniała. Zawiadomił

Wojskową Prokuraturę Garnizonową w L. o popełnieniu przestępstwa sfałszowania dokumentu, która jednak odmówiła wszczęcia postępowania przygotowawczego. W związku z tym J. F. złożył zażalenie do Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., które nie zostało uwzględnione, w następnej kolejności do Wojskowego Sądu

Okręgowego w W. na odmowę wszczęcia postępowania. Postępowanie w tej kwestii przed Wojskowym Sądem Okręgowym w W. zakończyło się prawomocnie jeszcze przed wniesieniem skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarga J. F. nie została złożona we właściwym czasie.

Zgodnie bowiem z treścią art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki „Skargę składa się do sądu, przed którym toczy się (wytłuszczenie SN) postępowanie.

Nie ulega wątpliwości, że postępowanie toczyło się przed Wojskowym

Sądem Okręgowym w W. i już prawomocnie zakończyło się, a zatem skarga jest spóźniona.

Skarga powinna zawierać m. in. okoliczności uzasadniające żądanie (art.6 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy).

Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, to wskazanie przesłanek przemawiających za słusznością skargi. Przytoczenie okoliczności uzasadniających skargę jest obowiązkiem skarżącego. Musi on wykazać konkretne czynności procesowe, których sąd zaniechał lub które podjął wadliwie, a które wskazywałyby na doprowadzenie do przewlekłości postępowania.

Jeżeli skarżący nie podał żadnych konkretnych przykładów działania lub zaniechania sądu, które miałyby w jego ocenie świadczyć o przewlekłości postępowania w sprawie, a tak było w niniejszej sprawie, to w świetle cytowanej już ustawy – art. 6 ust.2 pkt 2 – skargę należało odrzucić.

.