Uzasadnienie
Ppłk. rez. M. L. w dniu 31 sierpnia 2012 r. złożył do Wojskowej Prokuratury
Okręgowej skargę na przewlekłość: „śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez osoby funkcyjne z Wojskowego Sądu Okręgowego w /…/ na zlecenie
Dowódcy JW /…/ nieformalnej i nieuprawnionej kontroli działalności administracyjnej skarżącego, jako Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w
/…/, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 1 kk.” i wniósł o: 2 „1. Stwierdzenie przewlekłości śledztwa /…/ w sprawie przekroczenia uprawnień przez osoby funkcyjne w Wojskowego Sądu Okręgowego w /…/ poprzez zlecenie
Dowódcy JW /…/ nieformalnej i nieuprawnionej kontroli działalności administracyjnej skarżącego jako Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w
/…/, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.;
- zlecenie Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w /…/ odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie;
- zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł (dwadzieścia tysięcy) na rzecz skarżącego z tytułu przewlekłości postępowania”.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo poinformowania autora skargi o toczącym się w tym zakresie śledztwie postępowanie to nie zostało zakończone (nie wydano żadnego postanowienia odnoszącego się do wątku będącego przedmiotem niniejszej skargi) i w ocenie skarżącego okres 6-letniej bezczynności Wojskowej Prokuratury Okręgowej nie budzi żadnych wątpliwości.
Ponadto w skardze sformułowany został wniosek dowodowy o dołączenie do skargi akt śledztwa /…/ prowadzonego przez Wojskową Prokuraturę Okręgową w /…/.
W odpowiedzi na skargę Wojskowy Prokurator Okręgowy w /…/ wskazując na okoliczności:
-że postępowanie przygotowawcze, w którym między innymi oceniane było postępowanie osób funkcyjnych z Wojskowego Sądu Okręgowego w /…/ zostało zakończone postanowieniem Prokuratora prawomocnym z dniem 14 listopada 2007 r.,
- że w piśmie Wojskowej Prokuratury Okręgowej z 7 grudnia 2006 r.(w pkt. 3 oznaczonym kolejnymi kropkami) autor skargi został poinformowany o prowadzonym w tym zakresie śledztwie,
- że w toku tego śledztwa opisane w skardze postępowanie osób funkcyjnych z
WSO w /…/było oceniane jako jeden z elementów czynu określonego w art. 352 § 2 k.k. (por. pkt. 12 postanowienia prokuratora o umorzeniu postępowania), wniósł o pozostawienie skargi bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozważył.
Skargę należało pozostawić bez rozpoznania z następujących powodów.
Zgodnie z treścią art. 5 ust.1 cyt. ustawy skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tok postępowania in concreto przygotowawczego oceniany jako termin materialnoprawny i nieprzekraczalny w rozumieniu art. 5 ust. 1 cyt. ustawy kończy uprawomocnienie się postanowienia o jego umorzeniu (por. szerzej uchwała składu 7 sędziów z dnia 31 marca 2011 r.
WZP 2/10 OSNKW 2011, z. 4, poz. 31). W niniejszej sprawie wbrew temu, co twierdzi skarżący ocena postępowania osób funkcyjnych zajmujących stanowiska służbowe w WSO w /…/ w postępowaniu przygotowawczym /…/ była oceniana przez pryzmat znamion przestępstwa określonego w art. 352 § 1 k.k. i m. in. o tym wątku śledztwa autor skargi został powiadomiony stosownym pismem z dnia 7 grudnia 2006 r. Jakkolwiek autor skargi powyższe postępowanie tych osób „zakwalifikował” jako wyczerpanie przez nich przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k. to jest rzeczą oczywistą, że dla prokuratora oraz sądu ta ocena prawna autora skargi nie była i nie jest wiążąca. Przypomnieć należało, że autor skargi w protokole przesłuchania go w dniu 22 września 2006 r. (k.208-209) zeznał m.in., że kontrolę Wojskowego Sądu Garnizonowego w /…/ oraz przypadkowe otwieranie korespondencji adresowanej do WSG w /…/ wiąże z szykanowaniem go od dłuższego czasu przez Prezesa WSO w /…/ (…).
Z kolei prokurator WPO w /…./ postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. na podstawie art. 322 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. umorzył postępowanie o czyn określony w art. 352 § 1 k.k. (pkt 12) i swoje stanowisko w tym zakresie na s. 30 uzasadnienia przestawił. Zażalenie na to postanowienie m.in. w tej części (pkt 12 zażalenia) wniósł autor skargi. Skarżący zarzucając „bardzo wybiórczą, niepełną i powierzchowną analizę materiału dowodowego” oraz bezzasadne oddalenie jego wniosków dowodowych nie podniósł innych uchybień, w tym braku wydania decyzji merytorycznej przez prokuratora (k.723-725). Wojskowy Sąd Okręgowy w /…/ postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W tej sytuacji postanowienie prokuratora z dniem 14 listopada 2007 r. stało się prawomocne.
W związku z tym, że ppłk. rez. M. L. złożył skargę na postępowanie przygotowawcze, które prawomocnie zostało zakończone w niniejszej sprawie, na podstawie art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 430 § 1 k.p.k.
należało skargę pozostawić bez rozpoznania, jako wniesioną po terminie.