Postanowienie TK z 19 listopada 2024 r., K 28/23

Sentencja

Postanowienie z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt K 28/23 przewodniczący:

Julia Przyłębska sprawozdawca:

Krystyna Pawłowicz

Komparycja

Tenor postanawia

Uzasadnienie

I - część historyczna

II - uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie - umorzenie

Data 19 listopada 2024

Dotyczy

Procedura pociągnięcia do odpowiedzialności konstytucyjnej Prezesa NBP

Miejsce publikacji

OTK ZU A/2024, poz. 104

Skład

Sędzia Funkcja

Julia Przyłębska przewodniczący

Krystyna Pawłowicz sprawozdawca

Bartłomiej Sochański

Bogdan Święczkowski

Rafał Wojciechowski 104/A/2024

Postanowienie

z dnia 19 listopada 2024 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Julia Przyłębska - przewodniczący

Krystyna Pawłowicz - sprawozdawca

Bartłomiej Sochański

Bogdan Święczkowski

Rafał Wojciechowski, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2024 r., wniosku grupy senatorów o zbadanie zgodności:

1. art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762), w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności i sprawnego działania instytucji publicznych,
2. art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, z art. 2 Konstytucji w zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji,
3. art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 1 i 4 Konstytucji,
4. art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, z art. 227 ust. 3 Konstytucji, postanawia:

umorzyć postępowanie.

Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

I 1

1. W piśmie z 8 grudnia 2023 r. grupa senatorów wniosła o zbadanie zgodności: 1) art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982
2. o Trybunale Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762; dalej: ustawa), w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności i sprawnego działania instytucji publicznych, 2) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2

Konstytucji w zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji, 3) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 1 i 4 Konstytucji, 4) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 3 Konstytucji.

2. W piśmie z 12 stycznia 2024 r. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował, że nie zgłasza udziału w postępowaniu.
3. Sejm i Prokurator Generalny nie zajęli stanowiska w sprawie.

II 4

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Grupa senatorów (dalej: wnioskodawca) wniosła o zbadania zgodności: 1) art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale

Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762; dalej: ustawa), w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności i sprawnego działania instytucji publicznych,

2. art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2 Konstytucji w zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji, 3) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 1 i 4 Konstytucji,
3. art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 3 Konstytucji.

Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie był zatem art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W wyroku z 11 stycznia 2024 r., sygn. K 23/23 (Dz. U. poz. 95), Trybunał Konstytucyjny orzekł m.in., że art. 13 ust. 1a ustawy w części, w jakiej odsyła do art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest niezgodny z art. 227 ust. 1 w związku z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 3 Konstytucji.

Konsekwencją wyroku TK o sygn. K 23/23 jest derogacja art. 13 ust. 1a ustawy w części, w jakiej odsyła do art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, stanowiącego przedmiot kontroli w niniejszej sprawie, powołanego przez wnioskodawcę jako art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Zatem przedmiot wniosku w niniejszej sprawie, w następstwie wyroku TK o sygn. K 23/23, utracił moc obowiązującą.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał.

Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.