Postanowienie TK z 4 lipca 2008 r., K 50/05

Wydany

4 lipca 2008 r.

Sąd

Trybunał Konstytucyjny

Skład

Stanisław Biernat
Janusz Niemcewicz

Sentencja

1. w punkcie 5 („Ocena konstytucyjności art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT z punktu widzenia wzorca art. 2 Konstytucji wskazanego we wniosku”) na str. 26, czwarty wiersz od dołu, oraz
2. w punkcie 6 („Nieadekwatność wniosku RPO dla racjonalizacji praktyki sądowej i praktyki organów fiskalnych”) na str. 27 drugi wiersz od dołu, zwrot „art. 15 ust. 3 pkt 3 p.d.o.f.” zastąpić zwrotem „art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT”.

111/6/A/2008

r.

Ewa Łętowska – przewodniczący

Marek Mazurkiewicz – sprawozdawca

Mirosław Wyrzykowski, na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2008 r., na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417), p o s t a n a w i a: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt K 50/05 (niepublikowane), w ten sposób, że w części III uzasadnienia:

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny działając z urzędu, na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, postanowił sprostować w części III uzasadnienia niepublikowanego wyroku z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt K 50/05 oczywiste omyłki pisarskie, polegające na użyciu po słowach „art. 15 ust. 3 pkt 3” skrótu nazwy ustawy „p.d.o.f.” zamiast skrót „o VAT”.

W punkcie 5 („Ocena konstytucyjności art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT z punktu widzenia wzorca art. 2 Konstytucji wskazanego we wniosku”) na str. 26, czwarty wiersz od dołu (k-209 akt sprawy), a także w punkcie 6 („Nieadekwatność wniosku RPO dla racjonalizacji praktyki sądowej i praktyki organów fiskalnych”) na str. 27 drugi wiersz od dołu (k-210 akt sprawy), omyłkowo użyty zwrot „art. 15 ust. 3 pkt 3 p.d.o.f.” należało zastąpić zwrotem „art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT”.

O oczywistości omyłki świadczy zarówno treść wyroku, argumentacja jego uzasadnienia oraz wielokrotne przywoływanie w jego tekście zwrotu „art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT” we właściwym brzmieniu. Omyłka ma charakter techniczny i nie zmienia ani sensu rozstrzygnięcia, ani jego uzasadnienia.