Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny działając z urzędu, na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), postanowił sprostować oczywistą omyłkę, zaistniałą w II części uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 r., sygn. akt P 1/10.
W części II uzasadnienia stanowiącej relację z rozprawy w dniu 11 lipca 2011 r. odnośnie modyfikacji stanowiska Prokuratora Generalnego omyłkowo wpisano dotychczasową treść wniosku o uznanie zaskarżonego przepisu za zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 76 Konstytucji. Skoro wniosek Prokuratora Generalnego został zmodyfikowany, to nie mógł stanowić powtórzenia dotychczasowego stanowiska. Zgodnie z wypowiedzią prokuratora Wojciecha Sadrakuły zawartą w protokole rozprawy w uzasadnieniu wyroku winno być wpisane, że zaskarżony przepis „jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 76 Konstytucji”.
Wobec powyższego zdanie piąte części II uzasadnienia otrzyma brzmienie: „Przedstawiciel Prokuratora Generalnego zmodyfikował wcześniejsze stanowisko i wniósł o stwierdzenie, że art. 194 ustawy o funduszach, w związku z art. 244 § 1 i art. 252 k.p.c. w zakresie w jakim nadaje moc dokumentu urzędowego księgom rachunkowym funduszu sekurytyzacyjnego oraz wyciągom z tych ksiąg w odniesieniu do wierzytelności nabytych od banku w odniesieniu do praw i obowiązków w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 76 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 20 Konstytucji”.
O oczywistości omyłki świadczy treść protokołu rozprawy z dnia 11 lipca 2011 r. Omyłka nie zmienia sensu rozstrzygnięcia ani jego uzasadnienia, dotyczy tylko informacji o zmianie stanowiska uczestnika postępowania zgłoszonej w toku rozprawy.