Uzasadnienie
- 1. Komparycja wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 marca 2015 r., sygn. akt P 42/13 brzmi następująco: „(…) po rozpoznaniu, z udziałem sądu przedstawiającego pytanie prawne oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej i Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r., połączonych pytań prawnych:
- 1) Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, czy § 20 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia dowodów stanowiących podstawę przyznania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. poz. 444) w zakresie, w jakim określa termin do złożenia wniosku o wypłatę zasiłku macierzyńskiego, jest zgodny z art. 59 ust. 15 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512), a przez to z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
- 2) Sądu Okręgowego w Gliwicach, czy § 18 pkt 2 rozporządzenia powołanego w punkcie 1 w zakresie, w jakim określa termin do złożenia wniosku o wypłatę zasiłku macierzyńskiego, jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji,”.
- 2. Punkt 2 komparycji wyroku powinien brzmieć:
„2) Sądu Rejonowego w Gliwicach, czy § 18 pkt 2 rozporządzenia powołanego w punkcie 1 w zakresie, w jakim określa termin do złożenia wniosku o wypłatę zasiłku macierzyńskiego, jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji,”.
3. Trybunał Konstytucyjny działając z urzędu, na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską. O oczywistości omyłki świadczy to, że pytanie prawne, opisane w punkcie 2 komparycji wyroku, przedstawił Sąd Rejonowy w Gliwicach, omyłkowo nazwany w tym punkcie komparycji „Sądem Okręgowym w Gliwicach”. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne Sądu Rejonowego w Gliwicach; przedstawiciel tego Sądu brał udział w rozprawie przed Trybunałem w dniu 24 marca 2015 r.
Wobec tego, że wyrok – w dniu wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej – nie był jeszcze opublikowany, Trybunał Konstytucyjny postanowił zwrócić się do Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o ponowne skierowanie do publikacji wyroku o sygn. akt P 42/13 w brzmieniu uwzględniającym sprostowanie.