Sygnalizacja TK z 22 kwietnia 2026 r., S 2/26

Sentencja

Postanowienie z dnia 22 kwietnia 2026 r. sygn. akt S 2/26 przewodniczący:

Bogdan Święczkowski sprawozdawca:

Andrzej Zielonacki

Komparycja

Tenor postanawia

Uzasadnienie

• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Sygnalizacja

Data 22 kwietnia 2026

Dotyczy

Sygnalizacja w sprawie SK 61/25 z dnia 22.04.2026 r., OTK ZU A/2026, poz. 45

Miejsce publikacji

OTK ZU A/2026, poz. 45

Skład

Sędzia Funkcja

Bogdan Święczkowski przewodniczący

Stanisław Piotrowicz

Justyn Piskorski

Bartłomiej Sochański

Andrzej Zielonacki sprawozdawca 45/A/2026

Postanowienie

z dnia 22 kwietnia 2026 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Bogdan Święczkowski - przewodniczący

Stanisław Piotrowicz

Justyn Piskorski

Bartłomiej Sochański

Andrzej Zielonacki - sprawozdawca, w związku z wyrokiem z 22 kwietnia 2026 r. (sygn. SK 61/25), postanawia:

na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) zwrócić Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej uwagę na konieczność zmiany art. 398 22 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468) poprzez wykreślenie sformułowania „w przypadkach, w których na postanowienie sądu służyłoby zażalenie”.

Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

1. W wyroku z 22 kwietnia 2026 r. (sygn. SK 61/25) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 398 22 § 1 w związku z art. 767 4 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim nie przewiduje wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego wydane w sprawie ze skargi na czynność komornika sądowego polegającą na zajęciu nieruchomości, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej.

2. Wydając orzeczenie o sygn. SK 61/25, Trybunał był związany granicami skargi, stąd zakres rozstrzygnięcia został ograniczony wyłącznie do postanowień referendarzy sądowych dotyczących skarg na czynności komorników sadowych. Niemniej jednak Trybunał dostrzega systemowe uchybienie w art. 398 22 § 1 k.p.c. polegające na wyłączeniu kontroli realizowanej przez niezawisły i niezależny sąd wobec orzeczeń referendarzy sądowych w sytuacji, gdy na postanowienie sądu w analogicznej sprawie nie przysługiwałoby zażalenie. O ile bowiem konstytucyjnie dopuszczalne jest w części kwestii wpadkowych poprzestanie na jednoinstancyjnej kontroli sądowej odnośnych decyzji lub czynności procesowych, o tyle umożliwienie przez ustawodawcę wydawania w procedurze cywilnej orzeczeń kończących postępowanie przez organy niebędące sądem pozostaje w sprzeczności z regułami konstytucyjnymi wynikającymi z art. 45 ust. 1 Konstytucji (ujmowanego samodzielnie, jak i w kontekście art. 78 ustawy zasadniczej), ponieważ ostateczna weryfikacja rozstrzygnięcia organu niesądowego powinna należeć do sądów.
3. Mając powyższe na uwadze, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) – zwraca Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej uwagę na konieczność zmiany art. 398 22 § 1 k.p.c. poprzez wykreślenie sformułowania „w przypadkach, w których na postanowienie sądu służyłoby zażalenie”.

Z przedstawionych powodów postanowiono jak w sentencji.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej