Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 5 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie Przedsiębiorstwu Motoryzacyjnemu „Polmozbyt Szczecin” sp. z o.o. zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, na które składają się koszt sporządzenia skargi i koszty reprezentowania.
2. Wyrokiem z 25 maja 2009 r., po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej skarżącej spółki, Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 130a ust. 7 i 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 22, art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
II
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
1. Z art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wynika, że zwrot kosztów postępowania orzekany jest przez Trybunał wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. To znaczy, że Trybunał co do zasady orzeka o zwrocie kosztów postępowania tylko wówczas, gdy skarga została uwzględniona.
Art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK przewiduje wyjątek od powyższej zasady ogólnej, zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej Trybunał w uzasadnionych wypadkach może orzec zwrot kosztów reprezentowania wnoszącego skargę konstytucyjną przez adwokata lub radcę prawnego.
Zwrot kosztów postępowania ma jednak charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej. W rozpoznawanej sprawie Trybunał nie dopatrzył się szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.