Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 19 października 2006 r., sygn. akt SK 63/05

Metryka

Wydany

19 października 2006 r.

Sąd

Trybunał Konstytucyjny

Skład

Marek Safjan przewodniczący
Teresa Dębowska-Romanowska
Marian Grzybowski sprawozdawca
Adam Jamróz
Wiesław Johann
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska
Ewa Łętowska
Marek Mazurkiewicz
Andrzej Mączyński
Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień
Mirosław Wyrzykowski
Marian Zdyb
Bohdan Zdziennicki

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2006 r., wniosku pełnomocników skarżącej spółki Wrigley Poland sp. z o.o. o wydanie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania

Sprawa

w sprawie skargi konstytucyjnej z 11 lipca 2005 r., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku. Pełnomocnicy skarżącej spółki Wrigley Poland sp. z o.o. wraz ze złożeniem skargi konstytucyjnej wystąpili do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania przed Trybunałem według norm przepisanych. Wyrokiem z 20 września 2006 r. Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił skargi konstytucyjnej spółki Wrigley Poland sp. z o.o. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) „koszty postępowania przed Trybunałem, z zastrzeżeniem ust. 2, ponosi Skarb Państwa”. Z ust. 2 tego przepisu wynika, że Trybunał orzeka zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W uzasadnionych przypadkach może orzec zwrot kosztów postępowania również wtedy, gdy nie uwzględnił skargi (art. 24 ust. 2 zdanie 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym). Orzeczenie takie ma jednak charakter wyjątkowy jako odstępstwo od zasady ogólnej wyrażonej w art. 24 ust. 2 zdanie 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Trybunał, rozpoznając wniosek w niniejszej sprawie, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za przyznaniem kosztów postępowania. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

137/9/A/2006