- Wydany
- 20 września 2000 r.
- Sąd
- Trybunał Konstytucyjny
- Sprawa
- w sprawie zgodności: § 38 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 1997 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 154, poz. 1015) z art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W skardze konstytucyjnej Sebastiana K. z 1 sierpnia 2000 r. zarzucono, iż § 38 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 1997 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 154, poz. 1015) jest niezgodny z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, zakwestionowana regulacja zamyka skarżącemu drogę do sądowej ochrony przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych. Skarżący wskazał, iż orzeczeniem nr 281 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 8 czerwca 2000 r. skarżący został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy decyzją nr 346 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7 lipca 2000 roku. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 16 listopada 1999 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok (sygn. SK 11/99, OTK ZU Nr 7/1999, poz. 158), w którym stwierdził, iż § 38 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 1997 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 154, poz. 1015) nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, jest natomiast niezgodny z art. 78 Konstytucji RP. Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny ustalił, iż utrata mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu nastąpi 16 listopada 2000 r. Wyrok ten został opublikowany w Dzienniku Ustaw RP z 1999 r. Nr 93, poz. 1084. W tym stanie rzeczy należy uznać za zbędne ponowne rozstrzyganie o zgodności zakwestionowanego przepisu z Konstytucją RP, zwłaszcza, iż podniesione w skardze konstytucyjnej zarzuty pokrywają się swoją treścią z tymi, które były przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 11/99. Ponieważ zaś okoliczność ta została ustalona w trakcie rozpoznania wstępnego skargi konstytucyjnej, należało odmówić nadania jej dalszego biegu.
Sentencja
r.
Sygn. Ts 103/00
Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Sebastiana K.,