Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 23 września 2003 r., sygn. akt Ts 129/03

Metryka

Wydany
23 września 2003 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Marek Mazurkiewicz
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Zbigniewa Piazdeckiego
Sprawa
w sprawie zgodności: art. 691 § 1 kodeksu cywilnego w brzmieniu ustalonym przez art. 26 pkt 12 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, zasobie mieszkaniowym gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) z art. 2, 32 i 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie:

W skardze konstytucyjnej Zbigniewa Piazdeckiego, skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 9 lipca 2003 r., skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 691 § 1 kodeksu cywilnego w brzmieniu ustalonym przez art. 26 pkt 12 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, zasobie mieszkaniowym gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w zakresie, w jakim zawęża on krąg osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy z art. 2, 32 i 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wyrokiem z 1 lipca 2003 r. (sygn. akt P 31/02) Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż art. 26 pkt 12 w zw. z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, zasobie mieszkaniowym gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w zakresie, w jakim zawęża on krąg osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy, jest zgodny z art. 2, art. 32 i art. 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W niniejszej skardze – w odniesieniu do powyższego wyroku – Trybunał Konstytucyjny stwierdził zarówno tożsamość przedmiotu zaskarżenia, jak i pokrywające się wzorce konstytucyjne w zakresie wskazanych w skardze art. 2, 32 i 75 Konstytucji.

W związku z powyższym, wydanie orzeczenia w niniejszej sprawie stało się zbędne. Na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 49 i art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) należało odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej jako bezzasadnej.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 14 czerwca 2004 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.