Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Karola M., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 sierpnia 1998 r. zarzucono, że wskazane w niej orzeczenia sądowe naruszają art. 77 ust. 2 oraz art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 19 października 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności przez wskazanie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżący zarzuca niezgodność z Konstytucją RP, a także określenie na czym niezgodność ta polega.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków skargi konstytucyjnej. W piśmie z 29 października 1998 r. stwierdził jedynie, iż został naruszony art. 77 ust. 2 oraz art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, nie precyzując wszakże, jaki akt normatywny czyni przedmiotem skargi konstytucyjnej.
W tym stanie rzeczy kierując się treścią art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) należy odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.