Postanowienie o odmowie TK z 4 grudnia 2025 r., Ts 140/23

Wydany

4 grudnia 2025 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 140/23 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 4 grudnia 2025

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2026, poz. 117

Skład

Sędzia Funkcja

Justyn Piskorski 117/B/2025

Postanowienie

z dnia 4 grudnia 2025 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Justyn Piskorski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.N. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 czerwca 2023 r. (data nadania) J.N. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w W. z 27 listopada 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 18 kwietnia 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Zarządzeniami Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 8 września 2023 r. i sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 11 września 2024

18. (doręczonymi pełnomocnikowi skarżącej 18 września 2023 r. i 1 października 2024 r.) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowienia: – w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny wraz z tytułem wykonawczym, – Ministra Zdrowia z 18 kwietnia 2019 r. (znak: […]), b) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 27 listopada 2019 r. (sygn. akt […]);

3. doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej; 4) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra

Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie;

5. wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie 4 niniejszego zarządzenia; 6) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej

• zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia;

7. uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 5 i 6 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.

W piśmie z 8 października 2024 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do wezwania sędziego Trybunału Konstytucyjnego.

Nie przedłożyła jednak odpisu (ani kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem) postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z tytułem wykonawczym oraz pełnomocnictwa szczególnego, a postanowienie Ministra Zdrowia z 18 kwietnia 2019 r. zostało przesłane niekompletne.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.

Zarządzeniem z 11 września 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego biegu. Odpis niniejszego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 1 października 2024 r.

W piśmie z 8 października 2024 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe zarządzenie, skarżąca nie usunęła wszystkich braków formalnych wniesionej skargi, albowiem – mimo wezwania – nie przedłożyła w ustawowo określonym terminie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z tytułem wykonawczym, pełnomocnictwa szczególnego oraz postanowienia Ministra Zdrowia z 18 kwietnia 2019 r. (przesłano niekompletne uzasadnienie bez strony nr 8).

Okoliczność ta – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 12

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej