Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Witolda Lisa, zarzucono naruszenie art. 50 i art. 64 Konstytucji RP przez postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z 30 czerwca 2003 r. Z treści skargi, wynika, iż pełnomocnik skarżącego domaga się merytorycznej weryfikacji całego postępowania w sprawie dotyczącej ustalenia prawa własności nieruchomości.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych.
W skardze konstytucyjnej Witolda Lisa stwierdzono jedynie, iż powyżej wskazane orzeczenie narusza przysługujące mu prawa konstytucyjne, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej kwestionowanego rozstrzygnięcia. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres właściwości Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 188 Konstytucji RP.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż złożona skarga nie spełnia również wymogów dopuszczalności jej merytorycznego rozstrzygnięcia, które ustawodawca przewidział w art. 47 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), gdzie w sposób wyraźny wskazał, jakie warunki, poza wymaganiami dotyczącymi pisma procesowego, powinna spełniać skarga konstytucyjna.
Mając powyższe na względzie należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.