Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 września 2019 r. (data nadania) M. i W.L. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru, wystąpili z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego.
Sejmik Województwa Mazowieckiego 20 czerwca 2011 r. wydał uchwałę w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Na mocy tej uchwały, na oznaczonym obszarze, port lotniczy uzyskał prawo ingerowania hałasem lotniczym w wyższym zakresie niż ten wynikający z ogólnie obowiązujących norm. Wprowadzono także ograniczenia w zakresie budownictwa oraz wymagania techniczne dla istniejących budynków. Uchwała ta weszła w życie 3 sierpnia 2011 r. Nieruchomość skarżących znalazła się w granicach utworzonego obszaru. W związku z tym skarżący wystąpili do Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” o dobrowolne zaspokojenie roszczeń odszkodowawczych. Roszczenia te nie zostały zaspokojone, a więc skarżący wystąpili z pozwem.
W wyroku z 21 października 2014 r. (sygn.[…]) Sąd Okręgowy w W. (dalej: Sąd Okręgowy) oddalił pozew, w którym skarżący domagali się od Przedsiębiorstwa Państwowego „Porty Lotnicze” zwrotu kosztów rewitalizacji akustycznej oraz odszkodowania w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości.
Następnie wyrokiem z 22 listopada 2018 r. (sygn.[…]) Sąd Apelacyjny w W. oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego.
Zarządzeniem z 9 stycznia 2020 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżących 20 stycznia 2020 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, braków formalnych skargi, przez doręczenie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wyroku wraz z uzasadnieniem:
- 1) Sądu Okręgowego w W. z 21 października 2014 r. (sygn. akt […]);
- 2) Sądu Apelacyjnego w W. z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt […]).
Skarżący w określonym terminie usunęli braki formalne skargi konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
1. Skarga konstytucyjna jest nadzwyczajnym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności lub praw, którego merytoryczne rozpoznanie uwarunkowane zostało spełnieniem wielu przesłanek wynikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.o.t.p. TK skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymaganiom. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p. TK.
- 2. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna spełnia wymagania formalne wynikające z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 i art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK.
- 2.1. Skarżący wyczerpali przysługującą im drogę prawną, ponieważ wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt […]) jest ostateczny i nie przysługują od niego żadne zwyczajne środki zaskarżenia.
- 2.2. Zachowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK, a skarżący, zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p TK, udokumentowali datę doręczenia im ostatecznego rozstrzygnięcia.
- 2.3. Do skargi konstytucyjnej, zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p. TK, zostały dołączone rozstrzygnięcia potwierdzające wyczerpanie drogi prawnej, o której mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK.
- 2.4. Skargę konstytucyjną wniesioną przez skarżących sporządził i wniósł pełnomocnik będący radcą prawnym, który załączył do skargi pełnomocnictwo szczególne do sporządzenia i wniesienia tego środka prawnego, a także do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed Trybunałem (art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p. TK).
- 2.5. W skardze konstytucyjnej skarżący przedstawili stan faktyczny sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p. TK), a w zakresie analizowanego zarzutu określili przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK), wskazali, które przysługujące im konstytucyjne prawa i w jaki sposób zostały ich zdaniem naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK), a także należycie uzasadnili sformułowane w skardze zarzuty (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK).
- 2.6. W ocenie Trybunału skoro wniesiona przez skarżących skarga konstytucyjna spełnia wymagania przewidziane w u.o.t.p. TK, to na podstawie art. 61 ust. 2 tej ustawy zasadne było nadanie jej dalszego biegu.
Mając na uwadze powyższe, Trybunał postanowił jak w sentencji.