Postanowienie o odmowie TK z 6 grudnia 2024 r., Ts 173/23

Wydany

6 grudnia 2024 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 173/23 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 6 grudnia 2024

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2025, poz. 150

Skład

Sędzia Funkcja

Zbigniew Jędrzejewski 150/B/2025

Postanowienie

z dnia 6 grudnia 2024 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.J. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W niniejszej sprawie K.J. (dalej: skarżąca), 3 lipca 2023 r. (data nadania) skierowała do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez adwokata nielegitymującego się pełnomocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo).

Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]), który zakończył sądowo-administracyjną kontrolę orzeczenia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Poświadczony za zgodność z oryginałem odpis powyższego orzeczenia został załączony do złożonej skargi konstytucyjnej.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 października 2023 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 19 października 2023 r.) wezwał skarżącą do: złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowień: Wojewody z 20 listopada 2018 r. (znak: […]) wraz z tytułem wykonawczym, Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (nr […]), wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 marca 2020 r. (sygn. akt […]), Naczelnego

Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]); udokumentowania daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia.

W odpowiedzi skarżąca 26 października 2023 r. (data nadania) doręczyła pismo wraz z załączonymi poświadczonymi za zgodność z oryginałem kopiami postanowienia Wojewody P. z 20 listopada 2018 r. 5

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 31 lipca 2024 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 6 sierpnia 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z uzasadnieniami i czterema kopiami): postanowienia Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (znak […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 marca 2020 r. (sygn. akt […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, a także tytułu wykonawczego z 8 listopada 2018 r. (nr […]) wystawionego przez Państwowego Powiatowego

Inspektora Sanitarnego w S.; 3) doręczenia czterech kopii postanowienia Wojewody Z. z 20 listopada 2018 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; 4) udokumentowania daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenia poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii koperty, ponieważ w aktach znajduje się jedynie jej niepoświadczona kopia) wraz z czterema kopiami; 5) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.

U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 6) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób

• zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie piątym zarządzenia; 7) wskazanie, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia; uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w punktach szóstym i siódmym zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.

W ustawowym terminie skarżąca nie usunęła braków skargi.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 31 lipca 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 12 października 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania braków zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia ich w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 31 lipca 2024 r. został skutecznie doręczony adwokatowi skarżącej 6 sierpnia 2024 r.

W ustawowym terminie skarżąca nie usunęła braków wskazanych w zarządzeniu.

Powyższa okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 16

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej